«Πειθαρχείν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις»: Η επιστολή του Γέροντα Μάξιμου Καραβά προς τους συμπρεσβύτερους της Ελλαδικής Εκκλησίας
Με λόγο αιχμηρό, βαθιά θεολογικό και έντονα αγωνιώδη, ο Μακαριστός Γέροντας Μάξιμος Καραβάς απηύθυνε επιστολή–κραυγή συνείδησης προς τους συμπρεσβύτερους της Ελλαδικής Εκκλησίας, θέτοντας σειρά καίριων ερωτημάτων που, όπως ο ίδιος τονίζει, δεν ζητούν απαντήσεις, αλλά ειλικρινή κατάθεση στην ιερατική συνείδηση.
Από τις πρώτες γραμμές της επιστολής του, ο Γέροντας ξεκαθαρίζει ότι δεν ομιλεί ως διδάσκαλος, αλλά ως πνευματικός αδελφός που αγωνιά για τα τεκταινόμενα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος. Εκφράζει βαθιά ανησυχία για τη στάση των ποιμένων, τους οποίους κατηγορεί ότι, αντί να στέκονται ως καλοί ποιμένες, μετατράπηκαν σε «μισθωτούς», εγκαταλείποντας το ποίμνιο μπροστά στους «λύκους».
Στην επιστολή του παραθέτει δεκαπέντε και πλέον ερωτήματα-καταγγελίες, αγγίζοντας θέματα που έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις τα τελευταία χρόνια:
τις σχέσεις με τον Παπισμό και τον Προτεσταντισμό,
τη Σύνοδο της Κρήτης και την αναγνώριση αιρέσεων ως «Εκκλησιών»,
τον ρόλο του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών,
τη στάση απέναντι στις άλλες θρησκείες,
αλλά και τη θεολογική ερμηνεία της πρωτοκαθεδρίας στην Αγία Τριάδα, την οποία συνδέει με τον κίνδυνο «Πάπα της Ανατολής».
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο ζήτημα της Θείας Κοινωνίας, όπου ο Γέροντας θέτει το ερώτημα αν είναι δυνατόν το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, «ζωή αιώνιος και άφεσις αμαρτιών», να θεωρούνται φορείς μικροβίων. Η χρήση κουταλιών μίας χρήσεως χαρακτηρίζεται ευθέως ως βλασφημία, ενώ η υπακοή σε πολιτικές αποφάσεις τίθεται σε αντιπαραβολή με την ευαγγελική εντολή.
Ο λόγος του κορυφώνεται με την επίκληση χωρίων της Αγίας Γραφής, όπου ο ίδιος ο Χριστός ελέγχει σκληρά τους Φαρισαίους, εκδιώκει τους εμπόρους από τον Ναό και αποκαλεί «σατανᾶ» τον Απόστολο Πέτρο όταν εκείνος «φρονεί τα των ανθρώπων και ου τα του Θεού». Μέσα από αυτά τα παραδείγματα, ο Γέροντας υποστηρίζει ότι η αυστηρότητα αυτή δεν αποτελεί έλλειψη αγάπης, αλλά την ύψιστη μορφή της.
Στο τέλος της επιστολής, ζητά συγγνώμη «δι’ αγάπην» για την ενόχληση και καλεί τους ιερείς και επισκόπους να αναλογιστούν αν καθοδηγούν το ποίμνιο «εις οδόν σωτηρίας» ή αν κινδυνεύουν να συναπωλεσθούν μαζί με εκείνους που, κατά τον ίδιο, αλλοίωσαν την πίστη. Κλείνει με ψαλμικούς στίχους, πίστη ακλόνητη στον Χριστό και το εορταστικό μήνυμα:
«Χριστός Ετέχθη – Αληθώς Ετέχθη».
Η επιστολή του Μακαριστού Γέροντα Μάξιμου Καραβά, γραμμένη τα Χριστούγεννα του 2020, παραμένει ένα κείμενο έντονης πνευματικής αντιπαράθεσης, που συνεχίζει να προκαλεί προβληματισμό, αντιδράσεις και βαθύ διάλογο στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
