«Θυμάμαι…»: Το τελευταίο μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου που γράφτηκε με πόνο, πίστη & αγάπη για την Ελλάδα
Θυμάμαι…
Ήταν Σεπτέμβρης, ίσως αρχές Οκτωβρίου του 2007. Ο Αρχιεπισκόπος Χριστόδουλος βρισκόταν στην Αμερική, λίγο πριν δώσει την τελευταία, άνιση μάχη με τον καρκίνο. Γνώριζε. Είχε πλήρη συναίσθηση της κατάστασής του. Κι όμως, μέσα στον πόνο, μέσα στη σωματική εξάντληση, έκανε δύο κινήσεις που φανέρωσαν το πραγματικό μέγεθος της ψυχής και του χαρακτήρα του.
Η πρώτη ήταν να ζητήσει να ηχογραφηθεί το μήνυμα της επικείμενης Πρωτοχρονιάς, ώστε να μεταδοθεί από τα μέσα ενημέρωσης της τόσο αγαπημένης του πατρίδας την Πρωτοχρονιά του 2008. Ήξερε ότι ίσως δεν θα ήταν πια εδώ. Κι όμως, ήθελε να μιλήσει στον λαό του, να του αφήσει λόγο, παρακαταθήκη και ευχή.
Η δεύτερη ήταν ακόμη πιο συγκινητική: έστειλε το κείμενο στη Γραμματεία της Αρχιεπισκοπής για να το καθαρογράψουμε και να του το επιστρέψουμε, ώστε να το υπογράψει ο ίδιος. Ήθελε όλα να είναι έτοιμα, τακτοποιημένα, χωρίς εκκρεμότητες. Όχι από προσκόλληση στα τυπικά, αλλά από βαθύ αίσθημα ευθύνης και αγάπης.
Γνώριζε πως πλησίαζε η ώρα της αναχώρησής του. Κι ενώ οι πόνοι γίνονταν καθημερινά πιο ανυπόφοροι, η καρδιά του εξαγνιζόταν μέρα με τη μέρα. Δεν παραμέλησε ούτε στιγμή την πνευματική του προετοιμασία. Αντίθετα, μέσα από τον πόνο γεννιόταν λόγος καθαρός, προφητικός, παρηγορητικός.
Το κείμενο εκείνο –το μήνυμα της Πρωτοχρονιάς του 2008– ήταν το τελευταίο μεγαλειώδες μήνυμά του. Ένα κείμενο βαθιά υπαρξιακό, εθνικό και πνευματικό, που μιλούσε για την αγωνία της ανθρώπινης ζωής, την Ιστορία που γεννά τα γεγονότα, την ευθύνη, την πίστη, την ανάγκη αντίστασης στην παρακμή και την αλλοτρίωση. Ένα μήνυμα που καλούσε τον λαό να σταθεί όρθιος, να μη ξεπουλήσει τα πρωτοτόκια του, να παραδώσει στα παιδιά του αξίες, πίστη και αλήθεια.
Ήταν το τελευταίο κείμενο που γράψαμε εμείς οι υπάλληλοί του, όχι μόνο από τα χέρια του, αλλά κυρίως από την ψυχή του. Ένα κείμενο τόσο διαχρονικό και τόσο επίκαιρο, που μοιάζει να γράφτηκε για το σήμερα.
Δεκαεπτά χρόνια μετά, το κρατώ σαν φυλακτό.
Σας το αφιερώνω.
Καλή Χρονιά.
