Η Παναγιά Γλυκοφιλούσα στο δωμάτιο του Καποδίστρια – Η εικόνα που συνόδευε τον Κυβερνήτη στις πιο κρίσιμες ώρες του Έθνους
Μια εικόνα βαθιάς πίστης και ιστορικού συμβολισμού συνδέεται άρρηκτα με τον πρώτο Κυβερνήτη του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους, Ιωάννη Καποδίστρια. Πρόκειται για την Παναγία τη Γλυκοφιλούσα, την ιερή εικόνα που ο Καποδίστριας κρατούσε στο δωμάτιό του και μπροστά στην οποία προσευχόταν στις πιο δύσκολες και επικίνδυνες στιγμές της ζωής και της αποστολής του.
Όπως μαρτυρεί η ιδιόχειρη επιγραφή που σώζεται στο πίσω μέρος της εικόνας, ο Εθνικός Κυβερνήτης απευθυνόταν με ταπεινότητα και πίστη στην Υπεραγία Θεοτόκο, ζητώντας τη βοήθειά Της στις ώρες των περιστάσεων και των κινδύνων που αντιμετώπιζε, στην προσπάθειά του να συστήσει και να συγκροτήσει, «συν Θεώ», από τα θεμέλια το νέο Ελληνικό Κράτος.
Η Παναγία Γλυκοφιλούσα δεν ήταν απλώς ένα κειμήλιο για τον Καποδίστρια, αλλά πηγή δύναμης, παρηγοριάς και καθοδήγησης. Στις δύσκολες πολιτικές συγκρούσεις, στις πιέσεις των Μεγάλων Δυνάμεων και στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις, ο Κυβερνήτης έβρισκε καταφύγιο στην προσευχή, εμπιστευόμενος το μέλλον του Έθνους στη Μητέρα του Θεού.
Στο πίσω μέρος της εικόνας διασώζεται το συγκλονιστικό, ιδιόχειρο ικετευτικό επίγραμμα του Ιωάννη Καποδίστρια, γραμμένο το 1829, το οποίο αποκαλύπτει το βάθος της πίστης και της ευθύνης που ένιωθε απέναντι στον λαό:
«Γλυκοφιλοῦσα Μαριὰμ
Τὸν Υἱόν Σου αἴτησαι ὑπὲρ ἐμοῦ τοῦ δούλου σου Ἰωάννου,
βραβεῦσαι, μετὰ σοφίας κυβερνᾶν τὸν εὐσεβῆ λαόν Σου
καὶ βασιλείας μὲ Αὐτοῦ τυχεῖν δι’ ἔλεός Του.
1829.»
Τα λόγια αυτά δεν είναι μόνο μια προσωπική προσευχή, αλλά μια πνευματική διαθήκη. Φανερώνουν έναν ηγέτη που δεν στηριζόταν μόνο στη διπλωματία και τη διοίκηση, αλλά πρωτίστως στη θεία βοήθεια, ζητώντας σοφία για να κυβερνήσει δίκαια και ταπεινότητα μπροστά στο θέλημα του Θεού.
Η εικόνα της Παναγίας Γλυκοφιλούσας, που συντρόφευε τον Καποδίστρια στο προσωπικό του δωμάτιο, παραμένει μέχρι σήμερα ένα ισχυρό σύμβολο πίστης, αυταπάρνησης και προσφοράς, υπενθυμίζοντας ότι τα θεμέλια του ελληνικού κράτους τέθηκαν όχι μόνο με αγώνες και θυσίες, αλλά και με προσευχή.
