Ίμια 1996: 60 δευτερόλεπτα πριν από την Ιστορία – Η Διαταγή που δεν δόθηκε ποτέ!

Ήταν Ιανουάριος του 1996. Μια νύχτα που έμεινε χαραγμένη στη συλλογική μνήμη όχι μόνο για όσα συνέβησαν, αλλά κυρίως για όσα δεν επετράπη να συμβούν. Στα Ίμια, η Ελλάδα βρέθηκε μόλις 60 δευτερόλεπτα μακριά από μια καθοριστική στρατιωτική νίκη. Όμως η διαταγή δεν δόθηκε.

Εκείνη τη νύχτα, δεν ήταν μόνο το Πολεμικό Ναυτικό που διέθετε τη δυνατότητα να πλήξει καίρια τον τουρκικό στόλο. Και η Πολεμική Αεροπορία βρισκόταν σε απόλυτη επιχειρησιακή ετοιμότητα. Τα μαχητικά κρούσης Α-7Η Corsair της 345 Μοίρας Βομβαρδισμού, επιχειρώντας από την 115 Πτέρυγα Μάχης, είχαν μπει σε κατάσταση πολέμου.

Σύμφωνα με τη μαρτυρία-ντοκουμέντο του τότε Σμηναγού (Ι) Νικόλαου Τσακίρη, τα πληρώματα βρίσκονταν ήδη στα κόκπιτ, χωρίς σήματα και διακριτικά στις φόρμες πτήσης, με πιστόλια, όπως προβλέπεται σε κανονικές πολεμικές αποστολές. Η ετοιμότητα απογείωσης ήταν δύο λεπτά. Ο στόχος ξεκάθαρος: η βύθιση του τουρκικού στόλου με βόμβες ελεύθερης πτώσης, σε πτήση λίγων μόλις μέτρων πάνω από τα κύματα του Αιγαίου.

Οι Τούρκοι, όπως είναι γνωστό, έτρεμαν τα Α-7 σε περίπτωση εμπλοκής. Κι όμως, ενώ η πολεμική προπαρασκευή είχε φτάσει στο τελικό στάδιο, η εντολή δεν ήρθε ποτέ. Η Πολεμική Αεροπορία δεν αφέθηκε να κάνει το καθήκον της.

Την ίδια στιγμή, άλλες αποκαλύψεις από εκείνη τη νύχτα έρχονται να συμπληρώσουν το παζλ: η μαρτυρία του «καπετάν Μιχάλη» για το μοιραίο ελικόπτερο, αλλά και το περιστατικό με Έλληνα καπετάνιο που, αψηφώντας πιέσεις και πολιτική φοβικότητα, έριξε στεφάνι στα Ίμια, προκαλώντας αμηχανία και οργή στην τουρκική πλευρά.

Χρόνια αργότερα, η πικρία έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν τα στρατηγικά βομβαρδιστικά Α-7 αποσύρθηκαν ως «άχρηστα», παρά το γεγονός ότι αποτελούσαν όπλο φόβου και αποτροπής. Ένα ακόμη κεφάλαιο που ενίσχυσε το αίσθημα ότι στα Ίμια δεν χάθηκε απλώς μια μάχη ισχύος, αλλά μια ιστορική ευκαιρία.

Όπως υπενθυμίζεται και σε σχετική ανάρτηση στη σελίδα Facebook Νικηφόρος Νέα, εκείνη τη νύχτα η Ελλάδα δεν στερήθηκε ικανότητας, ετοιμότητας ή ψυχής. Στερήθηκε πολιτικής βούλησης.

Τα Ίμια παραμένουν μέχρι σήμερα σύμβολο. Όχι μόνο κρίσης, αλλά και του ερωτήματος που στοιχειώνει:
τι θα είχε συμβεί, αν η διαταγή είχε δοθεί;