Βροντού Πιερίας: Μια απώλεια που βαραίνει συνειδήσεις – Όταν η πολιτική αδιαφορία οδηγεί στην ανθρώπινη τραγωδία

Τεράστια θλίψη και βαθύ συγκλονισμό προκαλεί η τραγική είδηση της αυτοχειρίας ενός 59χρονου κτηνοτρόφου από τη Βροντού Πιερίας, ενός ανθρώπου της παραγωγής και του μόχθου, που δεν άντεξε το βάρος της καταστροφής που βίωσε.

Λίγες μόλις ημέρες πριν από το τραγικό τέλος του, όπως έγινε γνωστό, είχαν θανατωθεί περίπου 1.000 πρόβατα από το κοπάδι του, στο πλαίσιο των μέτρων για την αντιμετώπιση της ευλογιάς. Για έναν κτηνοτρόφο, όμως, αυτή η απώλεια δεν αποτυπώνεται σε αριθμούς και πρωτόκολλα. Είναι η απώλεια μιας ολόκληρης ζωής κόπων, θυσιών και προσδοκιών.

Αρχικά, η σιωπή φάνηκε η μόνη έντιμη στάση, από σεβασμό στο βαρύ πένθος της οικογένειας. Όμως το γεγονός αυτό δεν μπορεί να περάσει χωρίς έναν βαθύτερο προβληματισμό. Ας αποτελέσει, έστω και αργά, ένα σκληρό μάθημα για όσους λαμβάνουν αποφάσεις μακριά από την πραγματική ζωή της ελληνικής υπαίθρου.

Για τους κτηνοτρόφους, τα ζώα τους δεν είναι απλές «μονάδες παραγωγής». Είναι μέλη της οικογένειάς τους. Είναι η αξιοπρέπειά τους, η ταυτότητά τους, η εγγύηση για το μέλλον των παιδιών τους. Η μαζική θανάτωση δεν βιώνεται ως «εκκαθάριση», αλλά ως απόλυτη καταστροφή.

Εκφράζονται τα ειλικρινή και θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του εκλιπόντος, με την ευχή να βρουν δύναμη και παρηγοριά σε αυτές τις αδιανόητα δύσκολες στιγμές.

Την ίδια ώρα, τα ερωτήματα προς εκείνους που χειρίζονται τη διαχείριση της νόσου παραμένουν αμείλικτα. Προς όσους επιλέγουν τον αφανισμό χιλιάδων κοπαδιών, αρνούμενοι τη λύση του εμβολίου, ακόμη και όταν η αδράνεια αυτή στηλιτεύεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο: δεν περνά έστω για μια στιγμή από το μυαλό τους ότι μπορεί να κάνουν λάθος; Δεν νιώθουν το βάρος των ευθυνών και των συνεπειών των αποφάσεών τους, ώστε να ζητήσουν μια συγγνώμη και να αλλάξουν πορεία;

Διότι εδώ δεν μιλάμε πια μόνο για ζώα. Μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Και κάθε ζωή που χάνεται αφήνει πίσω της μια πληγή που δεν κλείνει με αποφάσεις γραφείου.