Άγιος Αχμέτ ο Νεομάρτυρας:Ένας Οθωμανός που αγίασε – Φως εν τη σκοτία!
Στα έσχατα χρόνια της δουλείας, όταν η Κωνσταντινούπολη ζούσε ακόμη κάτω από τον ίσκιο της Άλωσης και η πίστη των Χριστιανών δοκιμαζόταν μέσα στη σιωπή και στον φόβο, ο Θεός ανέδειξε έναν μάρτυρα από τα βάθη του ίδιου του σκότους.
Τον Άγιο Αχμέτ τον Νεομάρτυρα, τον οποίο η Εκκλησία μας τιμά την παραμονή των Χριστουγέννων, στις 24 Δεκεμβρίου.
Δεν είναι τυχαία η ημέρα της μνήμης του. Όπως την παραμονή των Χριστουγέννων η κτίση κρατά την αναπνοή της πριν δεχθεί το Φως, έτσι και η ζωή του Αγίου Αχμέτ στάθηκε ανάμεσα στη νύχτα και στην αυγή.
Γεννημένος Μουσουλμάνος, επιφανής, πλούσιος και άνθρωπος της εξουσίας, δεν αναζητούσε τον Χριστό. Όμως ο Χριστός, «ὁ ἐλθὼν ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός», τον πλησίασε όχι με φόβο, αλλά με ευωδία. Με το ταπεινό αντίδωρο και τον αγιασμό που έφερε στο σπίτι του μια Ρωσίδα σκλάβα Χριστιανή. Εκεί, μέσα στο αρχοντικό του ισχυρού, άρχισε η σιωπηλή θεοφάνεια.
Η Εκκλησία δεν μίλησε τότε με λόγια, αλλά με Χάρη. Και η Χάρη έγινε άρωμα ζωής, που διέλυσε τη νύχτα της άγνοιας. Όπως οι Μάγοι οδηγήθηκαν από άστρο, έτσι και ο Αχμέτ οδηγήθηκε από ένα ίχνος Θεού.
Στην Πατριαρχική Εκκλησία είδε εκείνο που δεν βλέπεται με μάτια σαρκικά: τον ουρανό να κατέρχεται στη γη, το φως να περιβάλλει τους λειτουργούς, την ευλογία να γίνεται ακτίνα ζωής. Όμως το φως δεν άγγιξε το κεφάλι του. Όχι ως απόρριψη, αλλά ως κλήση. Του φανέρωσε ότι έπρεπε πρώτα να γεννηθεί ξανά.
Και πράγματι, βαπτίστηκε κρυφά, όπως ο Χριστός γεννήθηκε ταπεινά. Έζησε ως κρυπτοχριστιανός, όπως ο Λόγος κρύφτηκε μέσα στη σάρκα. Κοινώνησε τον Χριστό με δάκρυα, όπως η Φάτνη υποδέχθηκε τον Δημιουργό σιωπηλά.
Όταν όμως ήλθε η ώρα της ομολογίας, η σιωπή έγινε κραυγή:
«Μεγαλωτάτη από όλα είναι η πίστη των Χριστιανών».
Τότε ο άνθρωπος της εξουσίας έγινε άνθρωπος του Σταυρού. Και το αίμα του, χυμένο το 1682, έγινε σφραγίδα Χριστουγεννιάτικη· όχι χρυσός και σμύρνα, αλλά αίμα μαρτυρικό, προσφορά στον γεννηθέντα Θεό.
Δεν είναι τυχαίο που ο Άγιος Αχμέτ εορτάζεται την παραμονή των Χριστουγέννων. Την ημέρα που ο κόσμος σιωπά πριν ακουστεί το «Χριστός Γεννάται», η Εκκλησία προβάλλει έναν μάρτυρα που φανερώνει τι σημαίνει να γεννηθεί ο Χριστός μέσα στον άνθρωπο.
Ο Άγιος Αχμέτ είναι ο μάρτυρας της νύχτας που προηγείται του Φωτός. Είναι η ζωντανή απόδειξη ότι τα Χριστούγεννα δεν είναι ανάμνηση, αλλά γέννηση Χριστού μέσα στην καρδιά, ακόμη και εκεί όπου κανείς δεν το περιμένει.
Σήμερα, ανήμερα των Χριστουγέννων, μας καλεί να Τον δεχθούμε ταπεινά, να Τον ομολογήσουμε γενναία, να Τον ζήσουμε αληθινά.
Χριστός Γεννάται – Δοξάσατε!
Με τη Φάτνη και με τους Νεομάρτυρες!
