«Άγιε Δαυίδ, μη μας κάνεις ρεζίλι…»: Mια συγκλονιστική μαρτυρία για τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη

Μια σπάνια και βαθιά ανθρώπινη μαρτυρία για τον Άγιο Ιάκωβο Τσαλίκη αποκαλύπτει ο Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος, φωτίζοντας την απλότητα, την αγιότητα και τη ζωντανή σχέση του Αγίου με τον Θεό και τους Αγίους Του.

Ο ίδιος περιγράφει την πρώτη του επίσκεψη στον Άγιο Ιάκωβο, μαζί με τον Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για τη Μονή Βατοπαιδίου. Το μοναστήρι τότε βρισκόταν σε ιδιότυπη κατάσταση, τα προβλήματα ήταν πολλά και οι ίδιοι, άπειροι ακόμη, πάλευαν μέσα σε μεγάλες δοκιμασίες και ανθρώπινες αδυναμίες.

Είχαν ακούσει πολλά για τον Γέροντα Ιάκωβο· άλλα θαυμαστά και άλλα που τον παρουσίαζαν σχεδόν ως «αστείο» άνθρωπο. Με αυτές τις αντικρουόμενες εντυπώσεις, ζήτησαν να τον συναντήσουν. Τους οδήγησαν στο παρεκκλήσι του Αγίου Χαραλάμπους, όπου εξομολογούσε. Εκεί αντίκρισαν έναν ψηλό, ηλικιωμένο, ασκητικό γέροντα, με μεγάλη γενειάδα, αυστηρό ύφος και λόγο σχεδόν καθαρευουσιάνικο.

«Καλώς τους πατέρας. Από πού είσαστε, πατέρες;» τους είπε με σοβαρότητα.
Η πρώτη εντύπωση ήταν ξεκάθαρη: επρόκειτο για έναν άνθρωπο βαθιά σοβαρό και πνευματικό. Πώς ήταν δυνατόν να τον έχουν θεωρήσει «αστείο»;

Όταν ο Γέροντας Ιωσήφ του εξέθεσε τα προβλήματα της Μονής, ο Άγιος Ιάκωβος δεν απάντησε με συμβουλές ή αναλύσεις. Αντίθετα, τους πήρε από το χέρι και τους κατέβασε στον Ναό, μπροστά στην εικόνα του Αγίου Δαυίδ. Εκεί, με απόλυτη φυσικότητα και σοβαρότητα, άρχισε να «συστήνει» τους επισκέπτες του στον Άγιο:

«Άγιε Δαυίδ, από εδώ είναι ο πατήρ Ιωσήφ και ο πατήρ Αθανάσιος από το Άγιον Όρος. Ήρθαν γιατί έχουν προβλήματα, ήρθαν να προσευχηθούν και να σε παρακαλέσουν να τους βοηθήσεις. Κοίταξε λοιπόν μη μας κάνεις ρεζίλι!»

Τα λόγια αυτά ειπώθηκαν μπροστά στην εικόνα του Αγίου, με τέτοια απλότητα και πίστη, που ο τότε πατήρ Αθανάσιος ένιωσε να συγκρατεί με κόπο το γέλιο του. Όχι από ασέβεια, αλλά από τη βαθιά ανθρώπινη συγκίνηση που γεννούσε αυτή η άδολη, παιδική σχέση με τον ουρανό.

«Τόσο απλός άνθρωπος ήταν ο Άγιος Ιάκωβος», τονίζει ο Μητροπολίτης Λεμεσού. «Ζούσε μέσα στο θαύμα συνεχώς». Για εκείνον, οι Άγιοι δεν ήταν μακρινές μορφές, αλλά ζωντανοί συνομιλητές, φίλοι και συμπαραστάτες στην καθημερινή πάλη.

Η μαρτυρία αυτή, που αναδεικνύει την αληθινή αγιότητα ως απλότητα και εμπιστοσύνη στον Θεό, δημοσιεύτηκε από τη σελίδα Facebook Στύλος Ορθοδοξίας, υπενθυμίζοντας ότι η αγιότητα δεν θορυβεί, αλλά συγκινεί βαθιά.