Δ. Μεταλληνός: «Ο Μέγας Αλέξανδρος απαντά στη λήθη, στις Πρέσπες & στην παραχάραξη της ιστορίας της Μακεδονίας»
Η Πέλλα, η γενέτειρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έγινε το Σάββατο 13 Ιουνίου τόπος μνήμης, τιμής και εθνικής αφύπνισης. Στο Πνευματικό Κέντρο της Τοπικής Κοινότητας Πέλλας, δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο από τον οποίο ξεκίνησε μια από τις μεγαλύτερες μορφές της παγκόσμιας ιστορίας, το Κέντρο Έρευνας, Μελετών και Επιμόρφωσης «Ευγένιος Τζιμογιάννης» διοργάνωσε εκδήλωση αφιερωμένη στον Μέγα Αλέξανδρο, με τίτλο «Από την Πέλλα στην Αιωνιότητα».
Ο πρόεδρος του Ιδρύματος, Δημήτρης Μεταλληνός, μιλώντας για την εκδήλωση, έδωσε το πραγματικό της βάθος. Δεν επρόκειτο για μία τυπική επετειακή αναφορά, ούτε για μία ακόμη πολιτιστική βραδιά χωρίς περιεχόμενο. Επρόκειτο για μια πράξη ιστορικής αποκατάστασης, σε μια εποχή κατά την οποία η Μακεδονία, η ελληνική ταυτότητα και η μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου έχουν αφεθεί είτε στη λήθη είτε στη διαστρέβλωση.
Ο Δημήτρης Μεταλληνός αναφέρθηκε στο εμβληματικό όνομα του μακαριστού Ευγένιου Τζιμογιάννη, τον οποίο χαρακτήρισε ως έναν από τους σύγχρονους Μακεδονομάχους, έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπεράσπιση της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, το Ίδρυμα φέρει ένα όνομα που συνδέεται άρρηκτα με τον αγώνα για τη Μακεδονία και με την αντίσταση απέναντι στη σύγχρονη εθνική υποχώρηση.
«Η ΝΙΚΗ είναι η μητέρα μας και η κιβωτός μας και μέσα σε αυτήν κινούμεθα όλοι», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι το Μακεδονικό δεν ξεχάστηκε ποτέ από τον χώρο που κράτησε ζωντανή τη μνήμη, όταν το επίσημο πολιτικό σύστημα επέλεγε τη σιωπή, τον συμβιβασμό και την υποχωρητικότητα.
Στο επίκεντρο της εκδήλωσης βρέθηκε η συμπλήρωση 2.349 ετών από τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, το 323 π.Χ. Ο Μεταλληνός μίλησε για τον μεγάλο Έλληνα στρατηλάτη ως εκπολιτιστή της Ανατολής, ως μορφή που δεν ανήκει σε ένα στενό ιστορικό κεφάλαιο, αλλά στη διαχρονία του Ελληνισμού.
«Από την Πέλλα στην αιωνιότητα», είπε, εξηγώντας ότι ο τίτλος αποδίδει τη μοναδική πορεία του Αλεξάνδρου, από τη γη της Μακεδονίας προς την παγκόσμια ιστορική μνήμη.
Την ιστορική διάσταση της εκδήλωσης ανέπτυξε ο καθηγητής και ιστορικός Ιωάννης Παπαλαζάρου, ενώ την πολιτική διάσταση, με ειδική αναφορά στο Μακεδονικό και στη Συμφωνία των Πρεσπών, παρουσίασε ο δημοσιογράφος και πολιτικός επιστήμονας Αθανάσιος Χούπης. Και οι δύο, όπως επισημάνθηκε, προσέγγισαν το ζήτημα όχι μόνο επιστημονικά, αλλά και βιωματικά, ως άνθρωποι της Μακεδονίας.
Ο Δημήτρης Μεταλληνός στάθηκε με ιδιαίτερη ένταση στη Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία συνέδεσε με μια πορεία δεκαετιών πολιτικής υποχώρησης. Μίλησε για χρόνια εθνικών συμβιβασμών που, όπως υποστήριξε, άφησαν χώρο σε ξένες αφηγήσεις να διεκδικήσουν το όνομα, τη γλώσσα και τα σύμβολα της Μακεδονίας.
Η θέση του ήταν σαφής:
«Δεν υπάρχει μακεδονική γλώσσα».
Με αυτή τη διατύπωση, όπως ανέφερε, επιχείρησε να υπενθυμίσει αυτό που θεωρεί ιστορική αλήθεια απέναντι σε πολιτικές επιλογές και διεθνείς πιέσεις που, κατά την άποψή του, αλλοίωσαν την εθνική αφήγηση.
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν και η αναφορά του στην ελληνική πολιτική τάξη των τελευταίων δεκαετιών. Ο Μεταλληνός υπογράμμισε ότι η λήθη γύρω από τον Μέγα Αλέξανδρο δεν προήλθε από τον λαό της Μακεδονίας, αλλά από ηγεσίες που είτε ξέχασαν είτε ανέχθηκαν τη σταδιακή αποδυνάμωση της ιστορικής μνήμης.
Ειδική μνεία έκανε και στα σχολικά βιβλία, επισημαίνοντας ότι η παρουσία του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην εκπαιδευτική διαδικασία έχει περιοριστεί σημαντικά, την ώρα που παραμορφωμένα ιστορικά αφηγήματα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθούν.
Ο πρόεδρος του Ιδρύματος συνέδεσε ακόμη τον Μακεδόνα στρατηλάτη με τη λαϊκή και εκκλησιαστική παράδοση, υπενθυμίζοντας τη γνωστή αναφορά του μακαριστού αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη, ότι ο Αλέξανδρος «έκαμε ελληνική την οικουμένη και την Ελλάδα οικουμενική».
Κατά τον ίδιο, η φράση αυτή αποτυπώνει τον ιστορικό ρόλο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όχι απλώς ως στρατιωτικού ηγέτη, αλλά ως μορφής που προσέδωσε στον Ελληνισμό παγκόσμιο ορίζοντα.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη διαχρονική παρουσία του Αλεξάνδρου στη λαϊκή συνείδηση, ακόμη και μέσα από τον Καραγκιόζη και τη νεότερη παράδοση, ως γέφυρα ανάμεσα στην αρχαιότητα, τη Ρωμιοσύνη και τον σύγχρονο Ελληνισμό.
Η πρωτοβουλία για την εκδήλωση ξεκίνησε από τον Δημήτρη Γαλαντάρη, μέλος του Βουλευτηρίου της ΝΙΚΗΣ και άνθρωπο της Πέλλας, ενώ σημαντική υπήρξε η συμβολή της δρος Ιωάννας Στεργίου, της Τοπικής Κοινότητας Πέλλας και των ανθρώπων της ΝΙΚΗΣ στην περιοχή, οι οποίοι ανέλαβαν το οργανωτικό βάρος της διοργάνωσης.
Μετά τις εισηγήσεις, ακολούθησαν εμφανίσεις τοπικών χορευτικών συγκροτημάτων και παραδοσιακό γλέντι με το συγκρότημα «Αντάμιδες», προσδίδοντας στην εκδήλωση χαρακτήρα όχι μόνο ιστορικό και πολιτικό, αλλά και βαθιά κοινοτικό και λαϊκό.
Ο Δημήτρης Μεταλληνός ξεκαθάρισε ότι το Ίδρυμα «Ευγένιος Τζιμογιάννης» και η ΝΙΚΗ επιδιώκουν να προσφέρουν γνώση, μνήμη και πολιτισμό σε όλους τους πολίτες.
Η εκδήλωση της Πέλλας δεν αφορούσε μόνο το παρελθόν. Αφορούσε το παρόν και το μέλλον του Ελληνισμού. Την ανάγκη να αναμετρηθεί η Ελλάδα με τη λήθη που καλλιεργήθηκε, με τις πληγές που άφησε η Συμφωνία των Πρεσπών, με την εκπαίδευση που απομακρύνθηκε από την ιστορική της αποστολή και με μια δημόσια ζωή που συχνά επιλέγει τη σιωπή αντί της ευθύνης.
Στην Πέλλα, ο Μέγας Αλέξανδρος «επανήλθε» ως σύμβολο ιστορικής συνέχειας, παιδείας και εθνικής αυτογνωσίας. Και η ΝΙΚΗ, μαζί με το Ίδρυμα «Ευγένιος Τζιμογιάννης», επιχείρησε να δώσει σε αυτή τη μνήμη πολιτική φωνή, ιστορικό βάθος και ενεργή λαϊκή συμμετοχή.
Ακούστε εδώ ολόκληρη τη συνέντευξη του Δημήτρη Μεταλληνού.
