Το ακριβοπληρωμένο λογότυπο του Μετρό της Θεσσαλονίκης είναι clopy paste από εστιατόριο στην Τενερίφη της Ισπανίας;
Αυτό που ζούμε με την περίπτωση του λογοτύπου για το μετρό της Θεσσαλονίκης είναι σχεδόν κωμικοτραγικό. Με το πρόσφατο σκάνδαλο της απευθείας ανάθεσης της δημιουργίας του σήματος του μετρό έναντι 30.000 ευρώ, και μάλιστα χωρίς κανένα διαγωνισμό, διαφαίνεται η πλήρης περιφρόνηση των αρχών της διαφάνειας και της αξιοκρατίας από τους υπεύθυνους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η καταγγελία ότι το σήμα αυτό δεν είναι καν πρωτότυπο, αλλά μια ευθεία αντιγραφή από εστιατόριο στην Τενερίφη της Ισπανίας, αγγίζει τα όρια της προσβολής για κάθε Θεσσαλονικιό και πολίτη της χώρας.
Πώς μπορούμε να αποδεχτούμε μια τέτοια πράξη από τους ανθρώπους που υποτίθεται ότι υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον; Η απουσία διαγωνισμού για τη σχεδίαση του λογοτύπου, η σπατάλη δημόσιου χρήματος και, τελικά, η απομίμηση του σήματος από μια επιχείρηση της Ισπανίας δείχνουν πλήρη ανευθυνότητα και ασέβεια προς τους πολίτες. Το γεγονός αυτό αφήνει την αίσθηση πως οι «φωστήρες» του Μαξίμου, αντί να ασχοληθούν με τη δημιουργία ενός εμβληματικού και πρωτότυπου σήματος για μια πόλη με τόσο πλούσια ιστορία, αρκέστηκαν στην εύκολη λύση.
Η ίδια η επιλογή του ποσού προκαλεί αντιδράσεις: γιατί 30.000 ευρώ; Σε τι αντιστοιχεί αυτή η δαπάνη, όταν το αποτέλεσμα δεν είναι καν μοναδικό; Η αλήθεια είναι πως κάθε λογικός άνθρωπος θα αναρωτηθεί τι υπηρεσίες ακριβώς πληρώθηκαν με τα χρήματα αυτά. Οι απευθείας αναθέσεις, ιδίως σε έργα πολιτιστικής και κοινωνικής σημασίας, θα έπρεπε να δικαιολογούνται αυστηρά και να γίνονται με πλήρη διαφάνεια.
Το λογότυπο δεν είναι μόνο ένα σχέδιο. Αντιπροσωπεύει την ταυτότητα και το όραμα μιας πόλης, και ιδιαίτερα μιας τόσο εμβληματικής υποδομής όπως το μετρό. Έπρεπε να αποτυπώνει την ιστορία, τον πολιτισμό και την αίσθηση της Θεσσαλονίκης. Αντίθετα, μας παρουσιάστηκε μια προχειροδουλειά, τοποθετώντας τη Θεσσαλονίκη στο επίκεντρο της γελοιοποίησης.
Αυτή η υπόθεση αναδεικνύει τη νοοτροπία με την οποία η κυβέρνηση και οι συνεργάτες της αντιμετωπίζουν την πολιτιστική κληρονομιά και την ταυτότητα της Θεσσαλονίκης, αλλά και το δημόσιο χρήμα. Στην πράξη, είναι σαν να λένε στους Θεσσαλονικείς πως η πόλη τους, η ιστορία τους και η κουλτούρα τους δεν αξίζουν τίποτα περισσότερο από μια κλεμμένη ιδέα. Δυστυχώς, πρόκειται για μια υποτίμηση που δεν είναι η πρώτη και, όπως φαίνεται, ούτε η τελευταία.
Αν η κυβέρνηση και οι συνεργάτες της θέλουν να υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον, οφείλουν να απολογηθούν και να διορθώσουν άμεσα αυτή την κατάσταση. Η Ελλάδα έχει ταλέντο και δημιουργούς που αξίζουν την ευκαιρία να προσφέρουν πραγματικά έργα αξίας, όχι αντιγραφές και πρόχειρες λύσεις. Στο τέλος, η Θεσσαλονίκη και οι πολίτες της αξίζουν πολύ περισσότερα από την επιφανειακή «βυζαντινή» αισθητική και την παραπλάνηση.
Πηγή: Hellas news
