Σκιάθος: Γιατί οι τουρίστες προτιμούν το σούπερ μάρκετ από την ταβέρνα – Η ανάρτηση που ανοίγει μεγάλη συζήτηση για τις τιμές
Μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση για την πορεία του ελληνικού τουρισμού, τις τιμές σε καταλύματα και εστίαση και τη μετατόπιση των τουριστικών δαπανών προς τα σούπερ μάρκετ έχει προκαλέσει συζήτηση στα κοινωνικά δίκτυα.
Η ανάρτηση δημοσιεύθηκε στην ομάδα Facebook «Ο ΔΗΜΟΣ ΣΚΙΑΘΟΥ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΙ. ΚΑΝΕΝΟΣ!!», από τον Φώτη Κοφινά, και αναδημοσιεύει κείμενο του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη, το οποίο θέτει στο επίκεντρο ένα κρίσιμο ερώτημα: Γιατί ένας τουρίστας επιλέγει να αγοράσει τρόφιμα από το σούπερ μάρκετ αντί να καθίσει σε μια ταβέρνα;
Η βασική θέση του κειμένου είναι ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν αποτελεί απλώς «αλλαγή καταναλωτικής συνήθειας», αλλά μπορεί να αποτελεί αντίδραση στην ακρίβεια και στην αντίληψη ότι η σχέση τιμής και ποιότητας έχει διαταραχθεί.
«Ο τουρίστας δεν έχασε τα λεφτά του στον δρόμο για την Ελλάδα»
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ανάρτηση, το πρόβλημα ξεκινά από το κόστος της διαμονής, με την άποψη ότι ξενοδοχεία και βραχυχρόνιες μισθώσεις απορροφούν μεγάλο μέρος του ταξιδιωτικού προϋπολογισμού.
Το κείμενο υποστηρίζει ότι, όταν ένα μεγάλο ποσοστό των χρημάτων του επισκέπτη δαπανάται για τη διαμονή, μειώνεται αντίστοιχα το διαθέσιμο ποσό για εστίαση, διασκέδαση και άλλες δραστηριότητες στον προορισμό.
Στη συνέχεια στρέφει τα πυρά του στην εστίαση, υποστηρίζοντας ότι ένα μέρος του κλάδου αποδίδει τη μείωση του τζίρου αποκλειστικά στο αυξημένο κόστος, χωρίς να εξετάζει επαρκώς τη σχέση ποιότητας – τιμής που προσφέρει στον επισκέπτη.
Από την ταβέρνα στο ράφι
Το πιο χαρακτηριστικό σημείο της ανάρτησης αφορά τα σούπερ μάρκετ.
Η αύξηση των αγορών από τα ράφια παρουσιάζεται ως ένδειξη ότι ο τουρίστας αναζητά οικονομικότερες λύσεις για φαγητό και καθημερινές ανάγκες, αντί να δαπανά μεγάλα ποσά στην εστίαση.
«Ο καταναλωτής δεν είναι αιχμάλωτο ΑΤΜ», υποστηρίζει χαρακτηριστικά το κείμενο, επισημαίνοντας ότι όταν η σχέση ποιότητας και τιμής δεν θεωρείται ικανοποιητική, ο επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να περιορίσει τις δαπάνες του.
Και η πιο εύκολη εναλλακτική είναι συχνά ένα γεύμα ή ένα σνακ από το σούπερ μάρκετ.
Η Σαντορίνη ως παράδειγμα
Η ανάρτηση χρησιμοποιεί, παράλληλα, τη Σαντορίνη ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός τουριστικού μοντέλου που, σύμφωνα με τον συντάκτη, επικεντρώνεται περισσότερο στον αριθμό των επισκεπτών παρά στο πραγματικό οικονομικό αποτύπωμα που αφήνουν στον προορισμό.
Το επιχείρημα είναι ότι οι υψηλές αφίξεις δεν αρκούν από μόνες τους για να χαρακτηριστεί μια τουριστική χρονιά επιτυχημένη, εάν ο επισκέπτης περιορίζει τελικά τις δαπάνες του στις τοπικές επιχειρήσεις.
Το μήνυμα αφορά και τη Σκιάθο
Για έναν δημοφιλή τουριστικό προορισμό όπως η Σκιάθος, η συζήτηση αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Το ζητούμενο δεν είναι μόνο πόσοι επισκέπτες φτάνουν στο νησί, αλλά πόσα χρήματα παραμένουν στην τοπική οικονομία, πόσο ικανοποιημένοι είναι οι επισκέπτες από τις υπηρεσίες που λαμβάνουν και εάν αισθάνονται ότι αυτό που πληρώνουν ανταποκρίνεται σε αυτό που τους προσφέρεται.
Η σχέση ποιότητας και τιμής αποτελεί πλέον καθοριστικό παράγοντα στις τουριστικές επιλογές. Ένας επισκέπτης που θεωρεί ότι ένα γεύμα σε εστιατόριο ή ταβέρνα είναι υπερβολικά ακριβό σε σχέση με την εμπειρία που προσφέρει, μπορεί πολύ εύκολα να επιλέξει μια οικονομικότερη λύση.
Το μήνυμα της ανάρτησης είναι σαφές: ο τουρισμός δεν μετριέται μόνο σε αφίξεις και πληρότητες, αλλά και στην πραγματική κατανάλωση και στην ικανοποίηση του επισκέπτη.
Και το ερώτημα που μένει ανοιχτό για τους δημοφιλείς ελληνικούς προορισμούς, μεταξύ αυτών και η Σκιάθος, είναι αν η αύξηση των τιμών θα συνεχίσει να συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της αξίας που προσφέρεται στον τουρίστα.
