Πήλιο: Το καταφύγιο ψυχής που οδήγησε τον Γιώργο Σεϊταρίδη πίσω στο φως της σκηνής

Το Πήλιο δεν ήταν απλώς ένας τόπος απομόνωσης για τον Γιώργο Σεϊταρίδη. Ήταν μια βαθιά, εσωτερική διαδρομή∙ μια πνευματική τροφή που τον βοήθησε να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό του, τις ανάγκες του και τελικά την καλλιτεχνική του πορεία. Μετά από χρόνια μακριά από τα φώτα της Αθήνας, ο γνωστός ηθοποιός επέστρεψε δυναμικά στην πρωτεύουσα, έχοντας στο πλευρό του τη γυναίκα της ζωής του, Όλγα Θανασιά, και κάνοντας τα επόμενα επαγγελματικά του βήματα στον χώρο της υποκριτικής τέχνης.

Ο Γιώργος Σεϊταρίδης παραχώρησε πρόσφατα συνέντευξη στο περιοδικό ΟΚ και τον Γιώργο Πράσινο, μαζί με τη σύζυγό του, με την οποία συμπρωταγωνιστούν στη θεατρική παράσταση «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν». Μέσα από τα λόγια του, ξεδιπλώνεται μια ειλικρινής αφήγηση ζωής, χωρίς εξιδανικεύσεις και εύκολες ερμηνείες.

«Μάλλον εύκολο μου ήταν να πάρω την απόφαση να φύγω. Δεν ξέρω αν ήταν αυτό το peak της καριέρας μου, αυτό θα φανεί πριν φύγω από τη ζωή. Ένιωσα ότι θέλω να κάνω κάτι άλλο. Ήμουν 39 και κάτι στην καρδιά μου μού έλεγε να κάνω μια άλλη διαδρομή», παραδέχεται ο ηθοποιός, φωτίζοντας την ανάγκη του για αλλαγή ως μια βαθιά εσωτερική παρόρμηση και όχι ως φυγή.

Απαντώντας μάλιστα σε φήμες που κατά καιρούς κυκλοφόρησαν, ξεκαθαρίζει κατηγορηματικά: «Ακριβώς. Δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Υπάρχει αναζήτηση της χαράς και της ευτυχίας για μένα. Ούτε χαρτιά έπαιζα, ούτε με κυνηγούσαν, ούτε είχα κάποιο ψυχολογικό θέμα για να πάρω τα βουνά». Το Πήλιο, όπως λέει, δεν ήταν καταφύγιο ανάγκης αλλά συνειδητή επιλογή ζωής.

Και συνεχίζει με εικόνες που μοιάζουν σχεδόν κινηματογραφικές: «Αναζήτησα κάτι καλύτερο, είδα ομορφιές που δεν θα τις είχα δει αν δεν το είχα τολμήσει. Να απολαύσω ένα ξημέρωμα ή να κάνω snowboard σε χιονισμένες πλαγιές με θέα τη θάλασσα του Αιγαίου. Μαγικές στιγμές. Και τι να ζητήσω παραπάνω από τη στιγμή που έχω την Όλγα;».

Σήμερα, πίσω στην Αθήνα, ο Γιώργος Σεϊταρίδης δείχνει πιο γειωμένος και πιο συνειδητός από ποτέ. Χωρίς μεγάλες εξαγγελίες και μακροπρόθεσμα πλάνα, επιλέγει να ζει το «τώρα». Όπως λέει χαρακτηριστικά: «Αυτό που έχω μάθει είναι να μην κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια. Τώρα θέλουμε αυτό».

Ίσως τελικά το Πήλιο να μην ήταν απλώς ένας σταθμός, αλλά το σημείο αφετηρίας για μια πιο ώριμη, αυθεντική επιστροφή – στη ζωή, στην αγάπη και στη σκηνή.