Όταν ένας πολιτικός γίνεται de facto διαφημιστής των ναρκωτικών – Άρθρο του Γ. Δαραβίγκα (Πρόεδρος του Πανελλήνιου Αντιναρκωτικού Αγώνα)
Υπάρχουν στιγμές που η «ειλικρίνεια» παύει να είναι αρετή και μετατρέπεται σε ανευθυνότητα. Η δημόσια δήλωση του Γιάνη Βαρουφάκη για τη χρήση ναρκωτικών ουσιών ανήκει ξεκάθαρα σε αυτή την κατηγορία. Δεν πρόκειται για μια απλή αφήγηση προσωπικού βιώματος, αλλά για μια επικίνδυνη εξωράιση της χρήσης ουσιών, ειπωμένη από έναν πολιτικό που γνωρίζει πολύ καλά το βάρος του δημόσιου λόγου.
Όταν ένας προβεβλημένος πολιτικός περιγράφει τη χρήση ecstasy ως «καταπληκτική εμπειρία», δεν κάνει κοινωνικό διάλογο. Παράγει μήνυμα. Και το μήνυμα αυτό, όσο κι αν επιχειρείται εκ των υστέρων να «μαζευτεί», λειτουργεί ως έμμεση διαφήμιση ναρκωτικών. Γιατί η πρώτη εντύπωση είναι αυτή που μένει: ευφορία, ένταση, απόλαυση. Ακριβώς το αφήγημα που εδώ και δεκαετίες προωθεί η κουλτούρα των ουσιών.
Δεν υπάρχει «ιδιωτικός λόγος» για έναν πολιτικό
Ο κ. Βαρουφάκης δεν μίλησε ως άγνωστος πολίτης σε μια παρέα. Μίλησε ως πολιτικός αρχηγός, ως πρώην υπουργός, ως δημόσιο πρόσωπο με επιρροή – ιδιαίτερα στη νεολαία. Όταν ένας τέτοιος άνθρωπος μιλά για ναρκωτικά χωρίς ξεκάθαρη, απόλυτη και κατηγορηματική καταδίκη, τότε νομιμοποιεί τη χρήση τους στη συλλογική συνείδηση.
Η επίκληση του «μία φορά δοκίμασα» δεν αθωώνει το μήνυμα. Αντίθετα, το καθιστά πιο ύπουλο. Διότι έτσι καλλιεργείται η ιδέα ότι «δεν τρέχει και τίποτα», ότι η χρήση είναι απλώς μια εμπειρία, ένα στάδιο, ένα νεανικό πείραμα. Αυτό όμως είναι το πρώτο και πιο επικίνδυνο ψέμα γύρω από τα ναρκωτικά.
Σε μια κοινωνία με εξαρτήσεις, τέτοιος λόγος είναι πρόκληση
Την ώρα που οικογένειες διαλύονται, νέοι άνθρωποι χάνονται και το κράτος προσπαθεί –έστω ανεπαρκώς– να αντιμετωπίσει τις εξαρτήσεις, ένας πολιτικός επιλέγει να μιλήσει με σχεδόν νοσταλγικό τόνο για τη χρήση ουσιών. Αυτό δεν είναι «αντισυστημικό θάρρος». Είναι κοινωνική ανευθυνότητα.
Δεν χρειάζεται να είσαι νομικός για να καταλάβεις ότι τέτοιες δηλώσεις αγγίζουν τα όρια –αν όχι την ουσία– της πρόκλησης και διαφήμισης χρήσης ναρκωτικών. Και σίγουρα δεν χρειάζεται να είσαι συντηρητικός για να τις καταδικάσεις. Αρκεί να έχεις στοιχειώδη επίγνωση του τι σημαίνει δημόσιος λόγος.
Η πολιτική δεν είναι προσωπικό ημερολόγιο
Αν ο κ. Βαρουφάκης επιθυμεί να προκαλεί για να παραμένει στην επικαιρότητα, ας το κάνει με πολιτικές θέσεις. Όχι παίζοντας με ένα θέμα που έχει πραγματικά θύματα. Η πολιτική δεν είναι podcast εξομολογήσεων, ούτε προσωπικό ημερολόγιο. Είναι χώρος ευθύνης.
⸻
Συμπέρασμα
Η δήλωση Βαρουφάκη δεν ήταν απλώς άστοχη. Ήταν επικίνδυνη. Σε μια κοινωνία που παλεύει με τις συνέπειες των ναρκωτικών, τέτοιος λόγος δεν είναι πρόοδος – είναι οπισθοδρόμηση.
Και όταν ένας πολιτικός περνά το μήνυμα ότι «ήταν ωραία εμπειρία», όσο κι αν προσπαθεί να το μαλακώσει μετά, τότε έχει ήδη συμβάλει σε κάτι πολύ σοβαρό: στη νομιμοποίηση του αδιανόητου.
