«Από το χώμα στο χώμα»: Η Ιερά Παράδοση για την ταφή & το αυστηρό μήνυμα των Πατέρων
Ένα κείμενο με έντονο θεολογικό και πνευματικό φορτίο επανέρχεται στο προσκήνιο μέσα από ανάρτηση στο Facebook από τη σελίδα Λέοντες Ορθοδοξίας, προκαλώντας συζητήσεις γύρω από ένα ζήτημα που απασχολεί ολοένα και περισσότερο τη σύγχρονη κοινωνία: την ταφή έναντι της καύσης των νεκρών.
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ανάρτηση, η Ιερά Παράδοση της Εκκλησίας είναι απολύτως σαφής ήδη από τα πρώτα βιβλικά γεγονότα. Όταν ο Άβελ δολοφονήθηκε από τον Κάιν, ο ίδιος ο Θεός έστειλε –κατά την Παράδοση– τον Αρχάγγελο Μιχαήλ στον Αδάμ, για να του υποδείξει ότι το σώμα του γιου του πρέπει να ταφεί. Η πράξη της ταφής δεν παρουσιάζεται ως ανθρώπινη επιλογή, αλλά ως θεία αποκάλυψη: ο άνθρωπος, πλασμένος από χώμα, οφείλει να επιστρέφει στη γη.
Το κείμενο υπενθυμίζει τη γνωστή βιβλική ρήση του Κυρίου: «ἀπό χῶμα σέ ἔκανα», τονίζοντας ότι η ταφή αποτελεί ρητή εντολή και όχι προαιρετική πράξη. Δεν πρόκειται, όπως επισημαίνεται, για ζήτημα προσωπικής κρίσης ή κοινωνικής συνήθειας, αλλά για σαφές θέλημα του Θεού, δεσμευτικό για όλους, «μηδενός εξαιρουμένου».
Ιδιαίτερα αιχμηρό είναι το σημείο στο οποίο γίνεται αναφορά στις συνέπειες της ανυπακοής. Όπως τονίζεται, Πατέρες της Εκκλησίας τόλμησαν να πουν ότι όσοι επιλέγουν την καύση «πηγαίνουν από τη μία φωτιά στην άλλη», ενώ υπογραμμίζεται ότι η ψυχή του ανθρώπου που δεν θάβεται βασανίζεται περισσότερο. Πρόκειται για διατυπώσεις που σοκάρουν, αλλά εντάσσονται σε ένα αυστηρό ασκητικό και πατερικό πλαίσιο.
Η ταφή παρουσιάζεται ως η «τελευταία υπακοή» του ανθρώπου στον Θεό – μια υπακοή τιμητική, με μεγάλο πνευματικό μισθό. Με χαρακτηριστική εικόνα, αναφέρεται ότι ο άνθρωπος λαμβάνει ένα «πνευματικό εφάπαξ» μέσω της ταφής, μια ανταμοιβή που χαράσσεται στην αιωνιότητα.
Στον αντίποδα, το κείμενο αποδίδει την καύση όχι απλώς σε ανθρώπινη επιλογή, αλλά σε «ρητή εντολή του Διαβόλου», καθώς –όπως σημειώνεται– με αυτόν τον τρόπο δεν αναδεικνύονται Άγια Λείψανα, τα οποία στην Ορθόδοξη Παράδοση αποτελούν μαρτυρία αγιότητας και θείας χάριτος.
Το απόσπασμα αποδίδεται στον Γέροντα Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα και, όπως αναπαράγεται από τη σελίδα Λέοντες Ορθοδοξίας στο Facebook, έρχεται να υπενθυμίσει ότι για την Ορθοδοξία ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά πέρασμα – και ο τρόπος αυτού του περάσματος έχει βαθύτατη πνευματική σημασία.
