Ο Βίος του Αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη σε μία μικρή ταινία που αξίζει να δείτε

Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης είναι μία από τις πιο αγαπητές και φωτεινές μορφές της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Χιλιάδες νέοι τον εμπιστεύτηκαν σαν πνευματικό τους πατέρα, εκατοντάδες οικογένειες βρήκαν παρηγοριά στα λόγια του και η Εκκλησία τον δόξασε με το φωτοστέφανο της αγιότητας. Ο Θεός τον χαρίτωσε από πολύ νωρίς με το χάρισμα της διορατικότητας και της θαυματουργίας, κάνοντάς τον φάρο ελπίδας για πλήθη ανθρώπων.

Τα παιδικά χρόνια

Ο όσιος γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 στο χωριό Άγιος Ιωάννης Καρυστίας, στη νότια Εύβοια, από φτωχούς αλλά βαθιά θεοσεβείς γονείς, τον Λεωνίδα και την Ελένη Μπαϊρακτάρη. Το όνομά του ήταν Ευάγγελος. Αν και δεν μπόρεσε να σπουδάσει –τελείωσε μόλις την Α΄ Δημοτικού– είχε από μικρός δυνατή αγάπη για τον Χριστό.

Εμπνευσμένος από τον βίο του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου, σε ηλικία μόλις 12 ετών έφυγε κρυφά και πήγε στο Άγιο Όρος, όπου έμεινε στα Καυσοκαλύβια. Εκεί, κοντά σε δύο γέροντες, έζησε την χαρά της προσευχής και της ησυχίας. Στα 14 του έγινε μοναχός με το όνομα Νικήτας.

Η ιερατική διακονία

Στα 20 του χρόνια, το 1926, χειροτονήθηκε διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Σινά Πορφύριο Γ΄ και το 1927 έγινε ιερέας, παίρνοντας το όνομα Πορφύριος. Πολύ σύντομα απέκτησε το χάρισμα της εξομολόγησης και οι πιστοί τον πλησίαζαν με εμπιστοσύνη, ονομάζοντάς τον «προφήτη-παπά».

Το 1940, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τοποθετήθηκε εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Γερασίμου στην Πολυκλινική Αθηνών, στην καρδιά της Ομόνοιας. Εκεί έμεινε 33 χρόνια, κοντά στον ανθρώπινο πόνο, ως πνευματικός πατέρας και παρηγορητής. Με αγάπη πλησίαζε νέους και παιδιά, διδάσκοντάς τους να βλέπουν τον Χριστό σαν φίλο και όχι σαν τιμωρό.

Το όραμα του μοναστηριού

Αργότερα, μετέφερε το κέντρο της ζωής του στα Καλλίσια Πεντέλης και έπειτα στον Ωρωπό Αττικής, όπου ίδρυσε το Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Το μοναστήρι αυτό, που άρχισε να οικοδομείται με τη βοήθεια χιλιάδων πιστών, υπήρξε το όνειρό του: ένας τόπος παρηγοριάς και καταφυγίου για τους κουρασμένους ανθρώπους.

Τα τελευταία χρόνια και η αγιοκατάταξη

Παρά την κλονισμένη υγεία του –από το 1984 είχε χάσει την όρασή του– συνέχιζε να δέχεται πλήθη πιστών, να προσεύχεται και να καθοδηγεί. Το τέλος του το ήθελε στο Άγιο Όρος, στα αγαπημένα του Καυσοκαλύβια. Εκεί, στις 2 Δεκεμβρίου 1991, άφησε ειρηνικά την τελευταία του πνοή, προφέροντας τα λόγια: «ἵνα ὦσιν ἕν».

Σήμερα, ο Άγιος Πορφύριος συνεχίζει να εμπνέει και να παρηγορεί, με τη διδασκαλία και τις προσευχές του να μένουν ζωντανές στις καρδιές των πιστών.

Μία μικρή ταινία που παρουσιάζει τον βίο του δεν είναι απλώς μια αφήγηση, αλλά ένα πολύτιμο πνευματικό ταξίδι. Ένα έργο που αξίζει να δείτε, για να γνωρίσετε καλύτερα τον άγιο που αγάπησε ολόκληρη η Ελλάδα και τιμά η Εκκλησία.

Δείτε το βίντεο ΕΔΩ