Ο ε.α. Στρατηγός Γεώργιος Νικολάκος της ΝΙΚΗΣ …μας έχει πάρει η κατηφόρα!

Μας έχει πάρει η κατηφόρα!

Τα τελευταία χρόνια της μεταπολίτευσης, η έννοια της Ρωμηοσύνης, ως συνέχεια της ελληνικής ταυτότητας μέσα από τη Βυζαντινή περίοδο και την Ορθοδοξία, που εκφράστηκε πολιτικά, πολιτισμικά και πνευματικά, απουσιάζει.

Δεν υπάρχει οργανωμένη διδασκαλία που να συνδέει τα στάδια του Ελληνισμού ως ενιαίο ρεύμα. Να ξεκινάει από τον Όμηρο μέχρι τον Παπαδιαμάντη, τον Άγιο Μάξιμο και τον Μακρυγιάννη.
Τα παιδιά μαθαίνουν αποσπασματικά γεγονότα, χωρίς να τους δίνεται ο «ζωντανός ιστός» που ενώνει την ψυχή του Έλληνα μέσα στον χρόνο.

Η Ρωμηοσύνη δεν είναι απλώς ιστορική αναφορά. Είναι τρόπος σκέψης, κοσμοαντίληψη, ήθος. Όμως, αυτό δεν καλλιεργείται, ούτε γλωσσικά, ούτε λογοτεχνικά, ούτε φιλοσοφικά.
Σε αντίθεση με την απολύτως δυτικόστροφη εκπαιδευτική κατεύθυνση, η Ρωμηοσύνη διατηρεί έντονα στοιχεία Ανατολικού Χριστιανισμού και κοινοτικής παράδοσης στοιχεία που σήμερα αγνοούνται ή υποτιμούνται στο σχολείο.

Αυτή η εκπαιδευτική απουσία είναι θεμελιώδης αιτία για τη σταδιακή συρρίκνωση της ελληνικής ταυτότητας. Το αποτέλεσμα είναι ένα παιδί που δεν ξέρει τι σημαίνει να είσαι Ρωμηός, άρα ούτε και Έλληνας.

Μετά το ταρακούνημα της Αγίας Σοφίας και τώρα της Μονής Σινά, αυτή η «συρρίκνωση» μπορεί να περιγραφεί από έναν διπλωμάτη ως «απώλεια επιρροής ή γεωγραφικής παρουσίας».
Η αλήθεια, όμως, είναι απλή: ο Ελληνισμός ξεριζώνεται. Η κληρονομιά μας χάνεται.

Αν αναρωτιόμαστε τι φταίει για τις συνεχείς ήττες, πολιτισμικές, πνευματικές και εθνικές, οι δύο βασικές αιτίες είναι ξεκάθαρες:
α) η έλλειψη ουσιαστικής παιδείας για τη Ρωμηοσύνη, και
β) η ανεπάρκεια, ατολμία και έλλειψη πρόληψης στην εξωτερική πολιτική.

Η Ελλάδα, ιστορικά, κινείται αντιδραστικά και όχι προληπτικά στις διεθνείς εξελίξεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να χάνονται ευκαιρίες συμμαχιών και γεωπολιτικής εδραίωσης, να υποχωρεί η ελληνική παρουσία σε παραδοσιακά εδάφη επιρροής (Μικρά Ασία, Βαλκάνια, Μέση Ανατολή), και να μην προωθείται η πολιτιστική διπλωματία που θα ενίσχυε το βάρος της Ρωμηοσύνης παγκοσμίως.

Η συρρίκνωση αυτή δεν είναι μόνο εδαφική. Είναι και συμβολική. Είναι αποτέλεσμα αποξένωσης από τη ρωμαίικη ταυτότητα, υποχώρησης της ορθόδοξης παιδείας και αντικατάστασης των παραδοσιακών αξιών με ρηχές, δυτικές ιδεολογίες χωρίς ρίζες.

Αυτό συνέβη χωρίς εθνική στρατηγική ως αντίβαρο.
Ας μην απορούμε γιατί πήρε ο κατήφορος!!

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι πολλές πολιτικές και πνευματικές ελίτ δεν υπηρέτησαν τη Ρωμηοσύνη. Είτε επειδή δεν την κατανοούσαν, είτε γιατί συνειδητά προτίμησαν να ταυτιστούν με ξένες ταυτότητες, ευρωπαϊκή, τεχνοκρατική ή ψευδο-ουδέτερη.

Ναι, υπάρχει ευθύνη. Όχι αποκλειστικά, αλλά σε μεγάλο βαθμό, στην απουσία σοβαρής εξωτερικής πολιτικής και βαθύτερης στρατηγικής αντίληψης της πολιτισμικής μας συνέχειας.

Αν ο Ελληνισμός είναι μια ενιαία πολιτισμική διαδρομή, από την αρχαιότητα έως σήμερα, τότε η σύγχρονη Ελλάδα οφείλει να την κρατά ζωντανή: να την υπερασπίζεται, να την εξελίσσει, και όχι μόνο αμυντικά αλλά και με δημιουργική εξωστρέφεια.

Με απλά λόγια, να μην απορούμε γιατί μας πήρε ο κατήφορος

Αντιστράτηγος:Γεώργιος Νικολάκος