Ο Σάββας Καλεντερίδης προειδοποιεί: «Ο πόλεμος στο Ιράν μπορεί να φέρει νέο κύμα προσφύγων προς την Ελλάδα»
Σοβαρό προβληματισμό για τις γεωπολιτικές και μεταναστευτικές επιπτώσεις της σύγκρουσης στο Ιράν εκφράζει ο εκδότης και αρθρογράφος Σάββας Καλεντερίδης, αναδεικνύοντας τον κίνδυνο ενός νέου προσφυγικού κύματος που θα μπορούσε να επηρεάσει άμεσα τη χώρα μας.
«Με τη συνέχιση των αεροπορικών επιχειρήσεων υπάρχει το ενδεχόμενο χιλιάδες Ιρανοί πρόσφυγες να κινηθούν προς Τουρκία και από εκεί προς τη χώρα μας. Το θέμα πρέπει σοβαρά να απασχολήσει την Ελλάδα», επισημαίνεται χαρακτηριστικά.
Η επισήμανση αυτή συνοδεύει την ανάλυση του πολέμου στο Ιράν που δημοσιεύτηκε στις 2 Μαρτίου 2026 στο geopolitico.gr, με τον υποστράτηγο ε.α. Δημήτρη Καμπισιούλη να εξετάζει τις στρατηγικές, επιχειρησιακές και γεωπολιτικές παραμέτρους της σύγκρουσης.
«Το πρώτο θύμα του πολέμου είναι η αλήθεια»
Στην ανάλυση επισημαίνεται πως, όπως συμβαίνει διαχρονικά, «το πρώτο θύμα του πολέμου είναι η αλήθεια», ενώ τονίζεται ότι στη σημερινή διεθνή πραγματικότητα η νομιμότητα μιας επίθεσης φαίνεται να έχει μικρότερη σημασία από την ισχύ και τις επιδιώξεις των εμπλεκομένων.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο γιατί δεν εξετάζεται χερσαία επιχείρηση μεγάλης κλίμακας, όπως η Καταιγίδα της Ερήμου το 1991. Σύμφωνα με την ανάλυση, η δραστική μείωση των στρατών μετά τη διάλυση του ανατολικού μπλοκ και το έντονο δημογραφικό πρόβλημα των δυτικών χωρών καθιστούν πρακτικά αδύνατη τη συγκέντρωση μεγάλων χερσαίων δυνάμεων εναντίον ενός μεγάλου κράτους όπως το Ιράν.
Ιράν: Πέρα από τα στερεότυπα
Η ανάλυση υπενθυμίζει ότι οι Ιρανοί είναι κατά κύριο λόγο Πέρσες και όχι Άραβες, ενώ ανήκουν στο σιιτικό δόγμα του Ισλάμ, γεγονός που τους διαφοροποιεί σημαντικά από σουνιτικές αραβικές χώρες της περιοχής.
Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, παρότι το Ιράν διαθέτει θεοκρατικό καθεστώς, αυτό δεν είναι αυστηρά προσωποκεντρικό. Η ύπαρξη «chain of command» σημαίνει ότι ακόμη και η απώλεια κορυφαίων προσώπων δεν συνεπάγεται αυτομάτως αποσταθεροποίηση ή κατάρρευση του συστήματος εξουσίας.
Το πυρηνικό πρόγραμμα: Πρόσχημα ή πραγματική αιτία;
Το ζήτημα της πυρηνικής βόμβας προβάλλεται ως επίσημο πρόσχημα της επίθεσης. Ωστόσο, η ανάλυση θέτει ερωτήματα για το κατά πόσο αποτελεί την πραγματική αιτία. Αναφέρονται διαφορετικές εκτιμήσεις: από τον έλεγχο της ενεργειακής τροφοδοσίας της Κίνας έως τη γεωπολιτική αντιπαράθεση που, κατά τον Αμερικανό αναλυτή John Mearsheimer, σχετίζεται με τη στρατηγική θέση του Ισραήλ στην περιοχή.
Το ρίσκο των ΗΠΑ και το αβέβαιο αποτέλεσμα
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στο ρίσκο για τις ΗΠΑ. Όπως επισημαίνεται, η ήττα δεν ταυτίζεται απαραίτητα με στρατιωτική αποτυχία, αλλά με τη «μη νίκη». Η ανατροπή ενός καθεστώτος μόνο μέσω αεροπορικών βομβαρδισμών θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη χωρίς εσωτερική αποσταθεροποίηση.
Το ερώτημα είναι αν ο ιρανικός λαός θα συσπειρωθεί γύρω από το καθεστώς ή αν θα υπάρξουν ρήγματα, καθώς και ποια θα είναι η στάση του τακτικού στρατού έναντι των Φρουρών της Επανάστασης.
Η Ελλάδα μπροστά σε πιθανό νέο μεταναστευτικό κύμα
Το πλέον άμεσο και πρακτικό ζήτημα, σύμφωνα με το σχόλιο του Σάββα Καλεντερίδη, αφορά την Ελλάδα. Η γεωγραφική πραγματικότητα καθιστά τη χώρα πιθανό τελικό προορισμό ενός νέου κύματος Ιρανών προσφύγων, εφόσον αυτοί κινηθούν αρχικά προς την Τουρκία.
Σε μια περίοδο όπου η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου παραμένει εύθραυστη, η Αθήνα καλείται να παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις και να προετοιμάζεται για κάθε ενδεχόμενο.
Ο πόλεμος μπορεί να διεξάγεται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Οι συνέπειές του, όμως, ενδέχεται να φτάσουν πολύ πιο κοντά απ’ όσο νομίζουμε.
