Ο «αόρατος αποκλεισμός» που αλλάζει τους κανόνες: Η ανάλυση του Στρατηγού Γεώργιου Νικολάκου
Μια διαφορετική ανάγνωση των εξελίξεων γύρω από τον πόλεμο και την ένταση στη Μέση Ανατολή παρουσιάζει ο Στρατηγός του Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος ΝΙΚΗ, Γεώργιος Νικολάκος, εστιάζοντας σε ένα σενάριο που –όπως επισημαίνει– δεν θα εκδηλωθεί με τον τρόπο που πολλοί αναμένουν, αλλά ενδέχεται να αποδειχθεί εξίσου καθοριστικό.
Η συζήτηση για έναν πλήρη ναυτικό αποκλεισμό του Ιράν επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο. Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση, ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν θεωρείται ρεαλιστικό. Ο λόγος είναι σαφής: ένας ολοκληρωτικός αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ θα ισοδυναμούσε πρακτικά με γενικευμένη σύγκρουση, επηρεάζοντας άμεσα όχι μόνο το Ιράν αλλά και μεγάλες δυνάμεις όπως η Κίνα και η Ινδία, καθώς και τη διεθνή ναυτιλία και την παγκόσμια οικονομία.
Αντί για μια τόσο ακραία κίνηση, διαμορφώνεται –όπως τονίζει– ένα πιο σύνθετο και ύπουλο μοντέλο πίεσης. Όχι ένας επίσημος αποκλεισμός, αλλά μια μορφή «ημι-αποκλεισμού», όπου η ροή ενέργειας δεν διακόπτεται, αλλά γίνεται πιο δύσκολη, πιο δαπανηρή και πιο επικίνδυνη.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν επιχειρούν να σταματήσουν πλήρως το εμπόριο, αλλά να το φθείρουν σταδιακά. Μέσω επιλεκτικών ελέγχων, νηοψιών και κυρώσεων, δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξημένου ρίσκου για πλοία και εταιρείες που σχετίζονται με το ιρανικό πετρέλαιο.
Το αποτέλεσμα είναι ήδη ορατό: αυξημένα ασφάλιστρα στη ναυτιλία, πιο περίπλοκες εμπορικές διαδρομές και μεγαλύτερη αβεβαιότητα στην αγορά ενέργειας. Οι αγοραστές δεν σταματούν, αλλά κινούνται σε πιο «γκρίζες» ζώνες, με λιγότερη διαφάνεια και περισσότερους ενδιάμεσους.
Το Ιράν, από την πλευρά του, δεν δείχνει διάθεση για άμεση σύγκρουση που θα μπορούσε να πλήξει και το ίδιο. Αντίθετα, επιλέγει ασύμμεσες κινήσεις: παρενοχλήσεις, αυξημένη ένταση στη ναυσιπλοΐα και επιλεκτικές ενέργειες που διατηρούν την πίεση χωρίς να οδηγούν σε ανοιχτό πόλεμο.
Καθοριστικό ρόλο στο σκηνικό αυτό διαδραματίζει η Κίνα, η οποία –όπως εκτιμάται– δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τις ενεργειακές της ανάγκες. Χωρίς να συγκρουστεί ευθέως, συνεχίζει να προμηθεύεται ενέργεια μέσω πιο έμμεσων και λιγότερο ορατών διαδρομών.
Έτσι, το παγκόσμιο σύστημα δεν διακόπτεται, αλλά μετασχηματίζεται: γίνεται πιο αδιαφανές, πιο σύνθετο και πιο δύσκολα ελέγξιμο.
Οι επιπτώσεις, σύμφωνα με την ανάλυση, δεν θα έχουν τη μορφή ενός άμεσου σοκ, αλλά μιας σταδιακής φθοράς: ακριβότερη ενέργεια, αυξημένη αβεβαιότητα και διαρκής πίεση στις αγορές.
Το κρίσιμο σημείο, ωστόσο, βρίσκεται αλλού. Όλο αυτό το εύθραυστο σύστημα ισορροπεί σε μια λεπτή γραμμή. Αν αυτή ξεπεραστεί –αν υπάρξει άμεση σύγκρουση, πλήγμα σε πλοία ή ουσιαστική διακοπή της ναυσιπλοΐας– τότε η κατάσταση μπορεί να κλιμακωθεί απότομα.
Μέχρι τότε, δεν πρόκειται για έναν κλασικό αποκλεισμό.
Πρόκειται για έναν «αόρατο πόλεμο» που πιέζει χωρίς να κλείνει, φθείρει χωρίς να καταρρέει και –τελικά– αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού.
*Γεώργιος Νικολάκος (Μέλος του Βουλευτηρίου ΝΙΚΗΣ)
Τομεάρχης Απόδημου Ελληνισμού είναι επικεφαλής της Θεματικής Ομάδας Ψηφιακής Διακυβέρνησης
