ΝΙΚΗ: Πακέτο με υποσχετικές & μεταχρονολογημένες επιταγές – Η ΔΕΘ του 2026 πληρώνεται το 2027, το 2028 & το 2029

Πίσω από τις διαρροές και τις μεγαλοστομίες για «δισεκατομμύρια παροχών» από το βήμα της ΔΕΘ, αποκαλύπτεται τελικά μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα. Περιορισμένες ενισχύσεις, παλαιότερες αποφάσεις που επανασυσκευάζονται επικοινωνιακά και, κυρίως, υποσχέσεις με ημερομηνία εξαργύρωσης το 2027, το 2028, το 2029 ή ακόμη και αργότερα.

Την ώρα που η ακρίβεια, το υψηλό κόστος στέγης και το αυξανόμενο κόστος παραγωγής εξαντλούν νοικοκυριά και επιχειρήσεις, η κυβέρνηση απαντά με μέτρα που, σύμφωνα με την Ομάδα Οικονομικών της ΝΙΚΗΣ, υπολείπονται δραματικά του πραγματικού μεγέθους των προβλημάτων.

Τα «400 ευρώ» και η πραγματικότητα για τους συνταξιούχους

Τα πολυδιαφημισμένα 400 ευρώ για 2,2 εκατομμύρια συνταξιούχους δεν αποτελούν, όπως επισημαίνεται, νέα ενίσχυση 400 ευρώ για όλους.

Όσοι ήταν ήδη δικαιούχοι των 300 ευρώ κερδίζουν επιπλέον μόλις 100 ευρώ ετησίως, δηλαδή περίπου 8,33 ευρώ τον μήνα. Στα κυβερνητικά παραδείγματα, μάλιστα, στα 400 ευρώ προστίθεται ακόμη και η ήδη θεσμοθετημένη ετήσια αύξηση των συντάξεων, ώστε να εμφανίζεται υψηλότερο συνολικό «όφελος», σχεδόν ως «μία επιπλέον σύνταξη».

Άλλο όμως μια νέα παροχή που ανακοινώνεται στη ΔΕΘ και άλλο η κανονική αναπροσαρμογή των συντάξεων που θα καταβαλλόταν ούτως ή άλλως.

500 ευρώ μικτά στους δημοσίους υπαλλήλους… αλλά τον Δεκέμβριο του 2027

Σε περίπου 720.000 δημοσίους υπαλλήλους ανακοινώνονται 500 ευρώ μικτά. Η καταβολή, όμως, παραπέμπεται στον Δεκέμβριο του 2027, δηλαδή περίπου 16 μήνες μετά την εξαγγελία.

Το συνολικό μικτό κόστος της συγκεκριμένης καταβολής υπολογίζεται σε περίπου 360 εκατ. ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί μόλις στο 26,7% του κόστους των 1,35 δισ. ευρώ που, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Υπουργείου Οικονομικών, θα απαιτούσε ένας πραγματικός 13ος μισθός.

Με άλλα λόγια, η εξαγγελία γίνεται σήμερα, αλλά η επιταγή παραδίδεται για εξαργύρωση σε περισσότερο από έναν χρόνο.

«Κουμπαράς για τη Νέα Γενιά»: περισσότερα σε όσους μπορούν να αποταμιεύσουν

Ιδιαίτερη κριτική ασκείται και στον λεγόμενο «Κουμπαρά για τη Νέα Γενιά».

Το μοντέλο προβλέπει ότι ο γονέας που έχει τη δυνατότητα να αποταμιεύει έως 1.200 ευρώ ετησίως θα λαμβάνει αντίστοιχη κρατική συμμετοχή έως 1.200 ευρώ. Όμως, η οικογένεια που δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα να αποταμιεύσει ούτε ένα ευρώ δεν εξασφαλίζει αντίστοιχη κρατική ενίσχυση.

Πρόκειται, σύμφωνα με τη ΝΙΚΗ, για κοινωνική πολιτική ανάποδης στόχευσης: όσο περισσότερα μπορεί να βάλει κάποιος στην άκρη, τόσο περισσότερα μπορεί να λάβει και από το κράτος.

Παράλληλα, οι ανώτατες καταβολές γονέα και Δημοσίου σε βάθος 18 ετών αθροίζουν 43.200 ευρώ και όχι «πάνω από 60.000 ευρώ», όπως προβάλλεται. Η διαφορά προϋποθέτει επενδυτικές αποδόσεις, χωρίς –όπως επισημαίνεται– να έχουν παρουσιαστεί με σαφήνεια οι αποδόσεις, οι κίνδυνοι, οι εγγυήσεις κεφαλαίου και το κόστος διαχείρισης.

Στέγη: περισσότερα δάνεια για τα ίδια λίγα σπίτια;

Στο στεγαστικό, το «Σπίτι μου 3» προβλέπει επιπλέον 2 δισ. ευρώ δανειακής ζήτησης για περίπου 40.000 ζευγάρια, σε μια αγορά όπου η προσφορά κατοικιών παραμένει ανεπαρκής.

Το ερώτημα που τίθεται είναι απλό: μπορεί η αύξηση της ζήτησης, χωρίς αντίστοιχη αύξηση της προσφοράς, να αντιμετωπίσει πραγματικά το στεγαστικό πρόβλημα;

Την ώρα που μεγάλο μέρος των πολιτών επιβαρύνεται υπέρμετρα από το κόστος στέγασης και οι τιμές των κατοικιών συνεχίζουν να αυξάνονται, περισσότερα δάνεια για τα ίδια περιορισμένα διαθέσιμα σπίτια δεν συνιστούν από μόνα τους ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική.

Ρεύμα: η ανακούφιση μετατίθεται για το… 2029

Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στο ζήτημα της ηλεκτρικής ενέργειας.

Το πολυδιαφημισμένο «-30%» δεν αποτελεί άμεση μείωση των σημερινών λογαριασμών, αλλά στόχο τριετίας έως το 2029. Δεν παρουσιάζεται, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΝΙΚΗΣ, συγκεκριμένη τιμή βάσης, ετήσια πορεία υλοποίησης ή μηχανισμός που να εγγυάται ότι η μείωση θα μετακυλιστεί πράγματι στη λιανική αγορά.

Οι καταναλωτές, όμως, πληρώνουν τους λογαριασμούς σήμερα.

Και η απάντηση που λαμβάνουν είναι τιμές του… 2029.

Το Δημόσιο Χρέος και ο «παρονομαστής» του ΑΕΠ

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στις κυβερνητικές δεσμεύσεις για τη μείωση του Δημοσίου Χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ κάτω από το 120% το 2028 και κάτω από το 110% το 2029.

Η ΝΙΚΗ υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση παρουσιάζει επικοινωνιακά τη μείωση του ποσοστού Χρέους προς ΑΕΠ, χωρίς να αναδεικνύεται επαρκώς η αύξηση του Δημοσίου Χρέους σε απόλυτους αριθμούς.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η Ομάδα Οικονομικών της ΝΙΚΗΣ, το Δημόσιο Χρέος από τα 331 δισ. ευρώ το 2019 ανήλθε στα 362,9 δισ. ευρώ στις 31 Δεκεμβρίου 2025, δηλαδή αυξήθηκε κατά 31,8 δισ. ευρώ μέσα σε έξι χρόνια.

Την ίδια περίοδο, το ονομαστικό ΑΕΠ αυξήθηκε από 185,1 δισ. ευρώ το 2019 στα 248,35 δισ. ευρώ το 2025.

Η ΝΙΚΗ υποστηρίζει ότι μεγάλο μέρος της αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ προήλθε από την αύξηση των τιμών και όχι αποκλειστικά από την πραγματική παραγωγική ανάπτυξη. Το πραγματικό ΑΕΠ, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται, αυξήθηκε από 184,5 δισ. ευρώ το 2019 στα 204,4 δισ. ευρώ το 2025.

Κατά συνέπεια, το επιχείρημα είναι ότι η μείωση του λόγου Χρέους προς ΑΕΠ δεν πρέπει να παρουσιάζεται αποκομμένα από την αύξηση του ίδιου του χρέους σε απόλυτα ποσά και από τη σημαντική διεύρυνση του ονομαστικού ΑΕΠ.

Τα Repos και οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου

Η ΝΙΚΗ θέτει επίσης ζήτημα για τα κεφάλαια που, σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, έχουν αντληθεί μέσω Repos από ασφαλιστικά ταμεία, τον ΑΚΑΓΕ, τον e-ΕΦΚΑ, πανεπιστήμια και άλλους δημόσιους φορείς.

Παράλληλα, ασκείται κριτική στην ανακοίνωση νέων παροχών και αυξήσεων την ώρα που, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η Ομάδα Οικονομικών της ΝΙΚΗΣ, υπάρχουν σημαντικές ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς νοσοκομεία, οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και εκκρεμείς επιστροφές φόρων προς νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Το ύψος αυτών των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων, σύμφωνα με την ανακοίνωση, υπερβαίνει τα 3,55 δισ. ευρώ.

Οι πολίτες δεν μπορούν να περιμένουν μέχρι το 2029

Το βασικό πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει η Ομάδα Οικονομικών της ΝΙΚΗΣ είναι ότι η οικονομική πραγματικότητα των πολιτών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με ένα ημερολόγιο μελλοντικών εξαγγελιών.

Οι πολίτες χρειάζονται εισόδημα, προσιτή κατοικία, πραγματική αγοραστική δύναμη και παραγωγική προοπτική σήμερα.

Όχι ψίχουλα που παρουσιάζονται ως μεγάλες παροχές.

Όχι παλαιότερες αποφάσεις που επανασυσκευάζονται επικοινωνιακά.

Και, κυρίως, όχι επιταγές που ανακοινώνονται το 2026 αλλά παραπέμπονται για εξαργύρωση το 2027, το 2028 και το 2029.

Γιατί η ΔΕΘ του 2026, όπως υποστηρίζει η ΝΙΚΗ, κινδυνεύει να μείνει στην πολιτική μνήμη ως ένα πακέτο υποσχετικών και μεταχρονολογημένων επιταγών.

Ομάδα Οικονομικών ΝΙΚΗ

Δημοκρατικό Πατριωτικό Λαϊκό Κίνημα «ΝΙΚΗ»