Λότζια Ρεθύμνου για μόλις 550 ευρώ τον μήνα – Στην ίδια εταιρεία 27 πωλητήρια σε αρχαιολογικούς χώρους & μνημεία
Μηνιαίο μίσθωμα 50.600 ευρώ συνολικά για 27 πωλητήρια σε αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και ιστορικά μνημεία, μεταξύ των οποίων η Ακρόπολη, η Κνωσός και η Λότζια του Ρεθύμνου. Ερωτήματα για το ύψος των μισθωμάτων, την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις επενδύσεις που χρηματοδοτήθηκαν από ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους.
Μόλις 550 ευρώ τον μήνα φέρεται να είναι το μίσθωμα για τη Λότζια του Ρεθύμνου, ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα ιστορικά κτίρια της πόλης, προκαλώντας ερωτήματα για το τίμημα με το οποίο παραχωρούνται προς εμπορική εκμετάλλευση χώροι ιδιαίτερης ιστορικής και πολιτιστικής αξίας.
Η Λότζια, όπως και άλλα 26 πωλητήρια σε αρχαιολογικούς χώρους, μουσεία και μνημεία σε ολόκληρη τη χώρα, φέρεται να μισθώθηκε στο πλαίσιο ενιαίας δημοπρασίας που πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο, με ανάδοχο την εταιρεία Space Hellas, συμφερόντων του επιχειρηματία Σπύρου Μανωλόπουλου, η οποία δραστηριοποιείται, μεταξύ άλλων, στα αμυντικά συστήματα. Στον ίδιο επιχειρηματικό όμιλο συνδέεται και η Singular Logic.
Το συνολικό μηνιαίο μίσθωμα για τα 27 σημεία πώλησης φέρεται να ανέρχεται σε 50.600 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε χώρους οι οποίοι βρίσκονται σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς και τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας.
Από την Ακρόπολη και την Κνωσό μέχρι τη Λότζια του Ρεθύμνου
Στη λίστα των 27 ακινήτων περιλαμβάνονται χώροι με τεράστια ιστορική, πολιτιστική και τουριστική σημασία. Ενδεικτικά, τα μηνιαία μισθώματα που αναφέρονται για τα συγκεκριμένα πωλητήρια είναι:
- Αρχαιολογικός χώρος Ακρόπολης Αθηνών: 17.000 ευρώ
- Αρχαιολογικός χώρος Κνωσού: 7.650 ευρώ
- Αρχαιολογικός χώρος Δελφών και Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών: 3.000 ευρώ το καθένα
- Αρχαιολογικός χώρος Ολυμπίας και Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας: 2.100 ευρώ το καθένα
- Αρχαιολογικός χώρος Επιδαύρου: 1.600 ευρώ
- Βασιλικοί Τάφοι Αιγών: 1.350 ευρώ
- Μεσαιωνική Πόλη Ρόδου: 1.250 ευρώ
- Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων: 1.250 ευρώ
- Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου: 1.250 ευρώ
- Αρχαιολογικός χώρος Μυκηνών: 1.100 ευρώ
- Αρχαιολογικός χώρος Σουνίου: 1.050 ευρώ
- Αρχαιολογικό Μουσείο Αιγών: 750 ευρώ
- Αρχαία Αγορά Αθηνών: 650 ευρώ
- Παλαιό Φρούριο Κέρκυρας: 580 ευρώ
- Λότζια Ρεθύμνου και Ολυμπιείο: 550 ευρώ το καθένα
- Λουτρά Παραδείσου Θεσσαλονίκης: 450 ευρώ
- Αρχαιολογικοί χώροι Παλαμηδίου και Μυστρά: 400 ευρώ ο καθένας
- Βιοτεχνία ελληνικών μαντιλιών: 350 ευρώ
- Τέμενος Ντεφτεντάρ στην Κω: 310 ευρώ
- Παλαιά Πόλη Χανίων: 250 ευρώ
- Δύο πωλητήρια στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού: 255 ευρώ το καθένα
Τα ποσά αυτά επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα του τρόπου με τον οποίο αποτιμάται η εμπορική αξιοποίηση ακινήτων που βρίσκονται σε χώρους με ιδιαίτερα υψηλή επισκεψιμότητα και αποτελούν μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας.
Δημόσιο χρήμα για την ανακαίνιση, χαμηλά μισθώματα για την εκμετάλλευση;
Ένα ακόμη ζήτημα που τίθεται αφορά το κόστος ανακαίνισης, αποκατάστασης και κατασκευής των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων. Όπως επισημαίνεται στην καταγγελία, η Λότζια και αρκετοί από τους υπόλοιπους χώρους έχουν ανακαινιστεί, έχουν κατασκευαστεί ή βρίσκονται υπό κατασκευή με χρηματοδότηση από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ή από προγράμματα ΕΣΠΑ.
Πρόκειται, δηλαδή, για έργα που χρηματοδοτούνται με ευρωπαϊκούς και εθνικούς πόρους, με στόχο την προστασία, την ανάδειξη και την αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο τα μισθώματα που συμφωνήθηκαν ανταποκρίνονται στην αξία των ακινήτων, στην επισκεψιμότητα των χώρων και στις δημόσιες επενδύσεις που έχουν προηγηθεί.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στη Λότζια του Ρεθύμνου, ένα ιστορικό κτίριο που αποτελεί σημείο αναφοράς για την πόλη. Η αναφορά σε μίσθωμα μόλις 550 ευρώ τον μήνα προκαλεί προβληματισμό για το αν η δημόσια περιουσία αξιοποιείται με όρους που εξασφαλίζουν το ανάλογο οικονομικό όφελος για το Δημόσιο.
Τα ερωτήματα για τη Λότζια και τα υλικά της ανακαίνισης
Στην κριτική που διατυπώνεται περιλαμβάνεται και το ζήτημα των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν κατά την ανακαίνιση της Λότζιας, με ειδική αναφορά στα κουφώματα αλουμινίου.
Η σχετική επισήμανση θέτει θέμα ίσης μεταχείρισης, καθώς, σύμφωνα με την καταγγελία, η αρμόδια αρχαιολογική υπηρεσία δεν επιτρέπει αντίστοιχες παρεμβάσεις σε απλούς ιδιοκτήτες ακινήτων, ακόμη και όταν πρόκειται για κτίρια που υπόκεινται σε περιορισμούς προστασίας.
Το ζήτημα αυτό εγείρει ερωτήματα για την εφαρμογή των κανόνων προστασίας της αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά και για το αν τα ίδια κριτήρια εφαρμόζονται με συνέπεια σε δημόσια και ιδιωτικά ακίνητα.
Η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας σε αρχαιολογικούς χώρους και ιστορικά μνημεία αποτελεί ένα σημαντικό πεδίο οικονομικής δραστηριότητας. Ωστόσο, η διαφάνεια στη διαδικασία των μισθώσεων, η τεκμηρίωση των τιμημάτων και η διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος παραμένουν κρίσιμα ζητήματα, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ακίνητα που έχουν αποκατασταθεί με χρήματα των φορολογουμένων.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο ποιος αναλαμβάνει την εμπορική εκμετάλλευση των συγκεκριμένων χώρων, αλλά και με ποιους όρους παραχωρούνται, πώς καθορίζονται τα μισθώματα και ποιο είναι τελικά το οικονομικό όφελος για το ελληνικό Δημόσιο.
