Κομνηνός Δελβερούδης (ΝΙΚΗ): Ο Καποδίστριας ακόμη & «νεκρός» τους ενοχλεί!

Με αφορμή την ταινία για τον Ιωάννη Καποδίστρια, έρχεται ξανά στην επιφάνεια κάτι πολύ βαθύτερο από μια απλή κινηματογραφική αντιπαράθεση. Δεν πολεμούν μια ταινία. Πολεμούν ένα πρόσωπο. Και μαζί του, μια αντίληψη ζωής και πολιτικής που τους εκθέτει αμείλικτα.

Ο Καποδίστριας δεν ήταν απλώς ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας. Ήταν και παραμένει μέχρι και σήμερα, το μέτρο σύγκρισης.

Ένας ηγέτης με αληθινό όραμα

Ένας άνθρωπος που υποθήκευσε την προσωπική του περιουσία για να αναστηθεί ένα ρημαγμένο κράτος. Που έζησε μετρημένα και λιτά, με βαθιά πίστη στον Θεό και ειλικρινή αγάπη για την πατρίδα. Που αντιλήφθηκε την εξουσία ως διακονία και ευθύνη, όχι ως λεία και μηχανισμό πλουτισμού.

Που αξιοποίησε τις σπουδές του, τα αξιώματά του, τη διεθνή του αναγνώριση και το προσωπικό του κύρος για το κοινό καλό, με ανυπόκριτη ταπείνωση.

Η αντίθεση με τους σημερινούς

Όλα αυτά σε πλήρη αντίθεση με τους σημερινούς «διάδοχους» σωτήρες της άγνοιας και της αεργίας, που, χωρίς έργο, χωρίς μόχθο και χωρίς ντροπή, παριστάνουν τους ηγέτες με τη σιγουριά της μετριότητας και την αλαζονεία των ανέγγιχτων.

Γιατί πολεμάται σήμερα

Γι’ αυτό και πολεμάται σήμερα. Γιατί ενοχλεί. Γιατί το έργο του – στη διοίκηση, στην παιδεία, στην κοινωνική οργάνωση, στο εμπόριο, στη γεωργία, στον στρατό, στην ίδια την εθνική αξιοπρέπεια – λειτουργεί ως καθρέφτης.

Και μέσα σε αυτόν τον καθρέφτη αποκαλύπτονται όσοι κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Όσοι υποθηκεύουν το μέλλον της Ελλάδας για να αυξήσουν τις δικές τους περιουσίες. Όσοι μετρούν την πολιτική όχι με θυσίες, αλλά με προνόμια. Όχι με ευθύνη, αλλά με επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Το μήνυμα που τους τρομάζει

Ο Καποδίστριας θυμίζει ότι η Ελλάδα μπορεί και οφείλει να κυβερνηθεί αλλιώς. Ότι η πίστη, η ανιδιοτέλεια και η εθνική συνείδηση δεν είναι «αναχρονισμοί», αλλά προϋποθέσεις γνήσιας ελευθερίας.

Και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο μήνυμα για ένα πολιτικό σύστημα εθισμένο στην εξουσία, που έμαθε να επιβιώνει χωρίς μνήμη, να παρασιτεί στο παρόν και να υπονομεύει συνειδητά το μέλλον.

Ο έλεγχος που πονάει

Γι’ αυτό δεν αντέχουν ούτε την ταινία, ούτε το όνομά του. Γιατί ο Καποδίστριας, ακόμα και «νεκρός» – το «νεκρός» σε εισαγωγικά διότι ο χριστιανός δεν πεθαίνει, ζει την αιωνιότητα – συνεχίζει να ελέγχει τους σημερινούς «εραστές» της εξουσίας.

Και αυτός ο έλεγχος πονάει!

Κάποια στιγμή, είμαι βέβαιος, ο Ιωάννης Καποδίστριας θα ανακηρυχθεί και Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, αναγνωρίζοντας επίσημα την αγιοσύνη της ζωής και του έργου του.

Κομνηνός Δελβερούδης
Βουλευτής Πιερίας ΝΙΚΗΣ