Ελλάδα: 46 δημόσια νοσοκομεία λένε «όχι» στις εκτρώσεις – Κάποιοι εξοργίζονται, ενώ άλλοι χειροκροτούν
Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει δημοσίευμα που αναδεικνύει το γεγονός ότι 46 από τα 80 δημόσια περιφερειακά νοσοκομεία της χώρας δηλώνουν πως δεν πραγματοποιούν αμβλώσεις, παρά μόνο εφόσον συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας. Το θέμα, που ανέδειξε το sportime.gr σε άρθρο γνώμης του Ελευθέριου Ανδρώνη, άνοιξε έναν νέο κύκλο δημόσιας συζήτησης γύρω από τα όρια της ιατρικής πράξης, τη συνείδηση των γιατρών και τον ρόλο των δημόσιων δομών υγείας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, από τα 80 νοσοκομεία που ερωτήθηκαν τηλεφωνικά, τα 46 (57,5%) απάντησαν ότι δεν αναλαμβάνουν αμβλώσεις παρά μόνο σε περιπτώσεις που σχετίζονται με σοβαρούς ιατρικούς λόγους. Τα 27 (33,7%) δήλωσαν πως προχωρούν κανονικά στη διαδικασία, ενώ 7 (8,7%) απέφυγαν να δώσουν σαφή απάντηση. Σημειώνεται ότι από την έρευνα εξαιρέθηκαν τα νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Το ρεπορτάζ που προκάλεσε τη συζήτηση βασίστηκε σε τηλεφωνική επικοινωνία δημοσιογράφου με γυναικολογικές κλινικές ανά την Ελλάδα, προκειμένου να διαπιστωθεί ποια νοσοκομεία πραγματοποιούν «διακοπή κύησης». Οι απαντήσεις που έλαβε, αλλά και οι επιφυλάξεις ορισμένων γιατρών, προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε δημοσιογραφικούς κύκλους.
Από τη μία πλευρά, διατυπώνονται απόψεις που κάνουν λόγο για «οπισθοδρόμηση» και περιορισμό της πρόσβασης των γυναικών σε νόμιμες ιατρικές πράξεις. Από την άλλη, υπάρχουν φωνές που υποστηρίζουν ότι η άρνηση γιατρών να προχωρήσουν σε αμβλώσεις συνδέεται με το δικαίωμα της επίκλησης συνείδησης και με τον σεβασμό στον όρκο του Ιπποκράτη, τον οποίο πολλοί επαγγελματίες υγείας θεωρούν καθοδηγητικό στην άσκηση του λειτουργήματός τους.
Το άρθρο του sportime.gr υιοθετεί ξεκάθαρη θέση υπέρ των γιατρών που αρνούνται να πραγματοποιήσουν εκτρώσεις, κάνοντας λόγο για «παλμό ανθρωπιάς» και υποστηρίζοντας ότι η αποστολή των νοσοκομείων είναι πρωτίστως θεραπευτική. Παράλληλα, στηλιτεύει τη στάση μέρους του δημοσιογραφικού κόσμου που – όπως αναφέρεται – αντιμετωπίζει τις αρνήσεις αυτές ως ένδειξη «υγειονομικού μεσαίωνα».
Η συζήτηση γύρω από τις αμβλώσεις παραμένει διαχρονικά φορτισμένη, καθώς αγγίζει ζητήματα ηθικής, νομικού πλαισίου, θρησκευτικών πεποιθήσεων και ατομικών δικαιωμάτων. Στην Ελλάδα, το νομικό καθεστώς επιτρέπει την άμβλωση υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και χρονικά όρια, ενώ παράλληλα αναγνωρίζεται το δικαίωμα των γιατρών να αρνηθούν για λόγους συνείδησης, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που απειλείται η ζωή ή η υγεία της εγκύου.
Το βέβαιο είναι πως το ζήτημα δεν εξαντλείται σε έναν πίνακα ποσοστών. Η αντιπαράθεση που αναζωπυρώθηκε δείχνει ότι η ελληνική κοινωνία παραμένει βαθιά διχασμένη γύρω από το θέμα, με τον δημόσιο διάλογο να συνεχίζεται έντονα – τόσο στα μέσα ενημέρωσης όσο και στην κοινωνία.








