Σαρακοστή: Τι συμβαίνει στο έντερο, στον εγκέφαλο & στη συμπεριφορά όταν αποφασίζεις να αλλάξεις
Για τους περισσότερους είναι απλώς μια διατροφική αλλαγή.
Κόβουμε κρέας, γαλακτοκομικά, αυγά.
Για κάποιους είναι θρησκευτική περίοδος, όπως η Μεγάλη Σαρακοστή.
Για άλλους μια ευκαιρία «αποτοξίνωσης».
Εγώ θα το πω αλλιώς.
Είναι 40 μέρες ρύθμισης του άξονα έντερο-εγκέφαλος.
Και αυτό δεν είναι συμβολικό. Είναι βιολογία.
Τι αλλάζει στο σώμα όταν αλλάζει το πιάτο
Όταν για 40 συνεχόμενες μέρες μειώνεις τα βαριά ζωικά λιπαρά και αυξάνεις φυτικές ίνες, όσπρια, λαχανικά και απλά γεύματα, αλλάζει το μικροβίωμα.
Η σύσταση των βακτηρίων στο παχύ έντερο προσαρμόζεται.
Παράγονται περισσότερα βραχείας αλύσου λιπαρά οξέα.
Μειώνεται η φλεγμονή χαμηλού βαθμού.
Ρυθμίζεται καλύτερα η ινσουλίνη.
Η κορτιζόλη σταθεροποιείται — όταν η διατροφική αλλαγή συνοδεύεται από ηρεμία και ρυθμό.
Το έντερο δεν είναι απλώς σωλήνας πέψης.
Είναι εντερικό νευρικό σύστημα.
Είναι πνευμονογαστρικό νεύρο.
Είναι το 70% του ανοσοποιητικού.
Είναι εντερικός φραγμός που είτε προστατεύει είτε αφήνει να περάσει φλεγμονή.
Σαράντα μέρες είναι αρκετές για να δεις:
Αν το φούσκωμα μειώνεται.
Αν ο ύπνος βαθαίνει.
Αν η διάθεση καθαρίζει.
Αν ο περισταλτισμός αποκτά ρυθμό.
Όταν η στέρηση δεν είναι ρύθμιση
Η νηστεία δεν είναι μόνο θέμα τροφής.
Δεν είναι θέμα πίστης.
Είναι θέμα ρύθμισης.
Όταν ο άνθρωπος μπαίνει σε «στέρηση» χωρίς εσωτερική προετοιμασία, ο εγκέφαλος το αντιλαμβάνεται ως απειλή.
Η λέξη «απαγορεύεται» ενεργοποιεί μηχανισμούς επιβίωσης.
Αυξάνεται η κορτιζόλη.
Το σώμα ζητά γρήγορη ενέργεια.
Και η πιο γρήγορη ενέργεια είναι οι υδατάνθρακες.
Γι’ αυτό βλέπεις αντί για εγκράτεια:
περισσότερο ψωμί,
περισσότερα μακαρόνια,
περισσότερες πατάτες,
περισσότερο ρύζι,
περισσότερα «νηστίσιμα» επεξεργασμένα.
Και ταυτόχρονα θυμό.
Γιατί;
Γιατί η στέρηση χωρίς νόημα γεννά αντίδραση.
Η εγκράτεια είναι εσωτερική πράξη.
Η στέρηση είναι εξωτερικός περιορισμός.
Το σώμα ξεχωρίζει τη διαφορά.
Όταν κάποιος κόβει το τυρί αλλά αυξάνει τα άμυλα, δεν κάνει ρύθμιση. Μετατοπίζει την υπερφαγία.
Η ινσουλίνη ανεβοκατεβαίνει.
Η γλυκόζη γίνεται ασταθής.
Η διάθεση διακυβεύεται.
Το μικροβίωμα δεν σταθεροποιείται, γιατί η υπερκατανάλωση απλών υδατανθράκων τροφοδοτεί δυσβίωση και φούσκωμα.
Και τότε έρχεται η ενοχή.
Τρώω «νηστίσιμα», αλλά δεν νιώθω καλά.
Στερούμαι, αλλά υπερκαταναλώνω.
Μετανοώ, αλλά θυμώνω.
Αυτό δεν είναι κατάνυξη.
Είναι απορρύθμιση.
Η παράδοση μίλησε για μέτρο.
Όχι για υπερκατανάλωση φυτικής μορφής.
40 Μέρες Ρύθμισης
(Θα το κάνουμε όλοι μαζί;)
Δεν είναι πρόκληση.
Δεν არის δίαιτα.
Δεν είναι «πρέπει».
Είναι ευκαιρία.
Αν για 40 μέρες ρυθμίσουμε:
τι τρώμε,
τι λέμε,
τι σκεφτόμαστε,
τι επιτρέπουμε στο σώμα μας…
τι αλλάζει;
Τι κάνουμε;
Τρώμε απλά.
Μασάμε αργά.
Δεν τρώμε θυμωμένοι.
Δεν κοιμόμαστε με το κινητό στο χέρι.
Περπατάμε λίγο κάθε μέρα.
Πίνουμε νερό με ευγνωμοσύνη, όχι βιασύνη.
Αναπνέουμε βαθιά, ξυπνάμε το διάφραγμα.
Λέμε μια ευχή κάθε μέρα — για όλους μας.
Ρύθμιση σημαίνει ρυθμός.
Και το έντερο αγαπά τον ρυθμό.
Ίδιες ώρες.
Ήρεμη αναπνοή.
Καθαρή πρόθεση.
Μια άσκηση την ημέρα — όποια θέλεις.
Ακόμα και να σηκώσεις τα χέρια ψηλά και να κοιτάξεις τον ουρανό.
Βιολογικά και συμβολικά.
Αρκεί να το κάνεις συνειδητά.
Τι τρώμε;
Δεν είναι μόνο τι κόβουμε.
Είναι τι προσθέτουμε.
Φυτικές ίνες — καλά μασημένες.
Όσπρια — καλά μουλιασμένα.
Πράσινα — καλά πλυμένα.
Ελαιόλαδο.
Καλά λιπαρά.
Ζεστό φαγητό, όχι παγωμένο στρες.
Και κυρίως: ευγνωμοσύνη.
Σ’ αυτόν που φύτεψε.
Σ’ αυτόν που μάζεψε.
Σ’ αυτόν που μαγείρεψε.
Και σε σένα που μπορείς να το πάρεις, να το καταπιείς και να το αφομοιώσεις — γιατί τίποτε δεν είναι δεδομένο.
Το έντερο δεν απορροφά μόνο θρεπτικά συστατικά.
Απορροφά και συναίσθημα.
Τι λέμε;
40 μέρες χωρίς κατηγορία.
Χωρίς κακία.
Χωρίς γλώσσα που πληγώνει.
Η φλεγμονή δεν ξεκινά πάντα από το πιάτο.
Ξεκινά από τη λέξη.
Τι σκεφτόμαστε;
Δεν γίνεται να μη σκεφτόμαστε.
Αλλά μπορούμε να μη μένουμε.
Δεν κρατάμε θυμό.
Δεν καλλιεργούμε ενοχή.
Δεν ταΐζουμε τη θλίψη.
Αν έρθει μια αρνητική σκέψη,
δεν την ταΐζουμε.
Όπως ακριβώς δεν ταΐζουμε το έντερο με ό,τι να ’ναι.
Τι παρατηρούμε;
Πώς είναι ο ύπνος;
Πώς είναι το φούσκωμα;
Πώς είναι η διάθεση;
Πώς είναι η ενέργεια;
Πώς είναι η σχέση με το σώμα;
40 μέρες είναι αρκετές
για να φανεί αν η ρύθμιση φέρνει αλλαγή.
Όχι θαύματα.
Ρύθμιση.
Και κάτι ακόμα.
Η νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από κρέας.
Είναι αποχή από υπερβολή.
Από θόρυβο.
Από εσωτερική επιθετικότητα.
Πρώτα απέναντι στον εαυτό μας.
Μετά στον πλησίον.
40 μέρες.
Και στο τέλος δεν θα ρωτήσουμε «τι έχασα;»
Θα ρωτήσουμε «τι ρυθμίστηκε;»
Γιατί όταν η συμπεριφορά γίνεται καθαρή,
το σώμα ξέρει τι να κάνει.
Θα το κάνουμε μαζί για 40 μέρες;
Το σώμα δεν χρειάζεται φόβο.
Χρειάζεται ρύθμιση.
Για δες…
Ευαγγελία Παπαγιάννη
Για την υγεία σας.
