Οι Αμαζόνες της Μάνης & το μάθημα της Ιστορίας – Όταν οι γυναίκες όρθωσαν τείχος Ελευθερίας

Οι Αμαζόνες δεν ανήκουν μόνο στον μύθο. Στην ελληνική Ιστορία απέκτησαν σάρκα και οστά, όνομα και πράξη. Ήταν οι γυναίκες της Μάνης, οι Σπαρτιάτισσες της Επανάστασης, που πολέμησαν όχι για δόξα, αλλά για την Ελευθερία της Πατρίδας και της γης τους.

Όπως αναφέρεται σε εκτενή ιστορική ανάρτηση της σελίδας Facebook «Νικηφόρος Νέα», η Μάνη υπήρξε η ακραία, άπαρτη κόχη της ελληνικής γης, η σπίθα που δεν έσβησε ποτέ. Μια ανυπότακτη έπαλξη, την οποία ούτε ο Ιμπραήμ πασάς δεν κατάφερε να κάμψει, παρά την αλαζονεία και την ωμή απειλή αφανισμού.

Το τελεσίγραφο του Ιμπραήμ προς τους Μανιάτες, να παραδοθούν αμαχητί αλλιώς «δεν θα μείνει μήτε ίχνος οσπιτίου», έλαβε την απάντηση που έμελλε να γραφτεί στην Ιστορία. Ο Γεωργάκης Μαυρομιχάλης, από τη Βέργα, απάντησε σαν άλλος Λεωνίδας: «Σε περιμένομε με όσες διαθέτεις δυνάμεις. Οι κάτοικοι της Μάνης γράφομε και σε περιμένομε».

Το πρωί της 22ας Ιουνίου 1826 ξεκίνησε ένας τιτάνιος αγώνας. Δεκαπέντε χιλιάδες άνδρες του Ιμπραήμ, από στεριά και θάλασσα, επιτέθηκαν με κανονιοβολισμούς και αλλεπάλληλα γιουρούσια εναντίον μόλις 2.400 υπερασπιστών. Κι όμως, το ξερότειχο της Βέργας δεν έπεσε. Τα ατσάλινα στήθη των Μανιατών ύψωσαν φραγμό ανδρείας και τιμής.

Την ίδια ώρα, στο Διρό γράφτηκε μια από τις πιο συγκλονιστικές σελίδες του Αγώνα. Εκεί όπου οι γυναίκες της Μάνης, χωρίς όπλα πολέμου, όρμησαν με δρεπάνια, πέτρες, ξύλα, με τα ίδια τους τα χέρια. Δεν λύγισαν, δεν υποχώρησαν, δεν θρήνησαν. Πολέμησαν. Και νίκησαν.

Η λαϊκή μούσα διέσωσε τον θρύλο τους, όχι ως μύθο αλλά ως ιστορική αλήθεια. Οι ίδιες οι επίσημες αναφορές των οπλαρχηγών της Βέργας προς την Κυβερνητική Επιτροπή κατέγραψαν ότι οι γυναίκες των Σπαρτιατών επέδειξαν γενναιότητα μεγαλύτερη ακόμη και από των ανδρών, συντρίβοντας τις αποβατικές δυνάμεις του εχθρού.

Από τους χιλιάδες εισβολείς, ελάχιστοι διασώθηκαν. Οι υπόλοιποι χάθηκαν στα χώματα που τόλμησαν να πατήσουν. Και η Μάνη, μόνη, σαν άλλος Διγενής Ακρίτας, στάθηκε όρθια, αδούλωτη, δοξασμένη.

Η ανάρτηση του «Νικηφόρος Νέα» δεν μένει μόνο στην ιστορική αφήγηση. Θέτει και το σκληρό ερώτημα του σήμερα: σε μια εποχή όπου η Πατρίδα μοιάζει συχνά υποταγμένη σε ξένα και εγχώρια συμφέροντα, πόσες Αμαζόνες έχουν απομείνει; Πόσοι είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν την αξιοπρέπεια, την ταυτότητα και την ελευθερία, όχι με λόγια αλλά με πράξη;

Η Μάνη μάς έδωσε νέες Αμαζόνες. Και μαζί, ένα αιώνιο μέτρο σύγκρισης. Γιατί όσοι ορκίστηκαν στον θάνατο, βάδισαν τελικά προς τη Δόξα και τη Ζωή.