Ο Άθλος που συγκλόνισε τον κόσμο: Έλληνας ναυτικός διέσχισε τον Ατλαντικό με 8,5μετρο σκάφος το 1956
Ένα όνειρο ζωής που έγινε πραγματικότητα και συγκλόνισε τον διεθνή Τύπο το καλοκαίρι του 1956. Ο Σάββας Γεωργίου, στα 36 του χρόνια, κατάφερε να πραγματοποιήσει έναν επικό υπερατλαντικό άθλο που άφησε έκπληκτο τον κόσμο. Με το μόλις 8,5 μέτρων σκάφος του, τη «Χαρά», διέσχισε τον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο, καταπλέοντας στη Μαρίνα Ζέα του Πειραιά μετά από ένα ταξίδι τριών μηνών που θεωρήθηκε ρεκόρ για την εποχή εκείνη.
Η επίδοση του Σάββα Γεωργίου ήταν πραγματικά μοναδική, καθώς η «Χαρά» θεωρήθηκε το μικρότερο σκάφος που είχε καταφέρει έως τότε ένα τόσο μακρινό ταξίδι. Με αφετηρία τη Νέα Υόρκη, ο Έλληνας ναυτικός απέδειξε ότι η αποφασιστικότητα και η τεχνική γνώση μπορούν να ξεπεράσουν τα φυσικά εμπόδια και τους κινδύνους του ωκεανού.
Σύζυγος-συνοδοιπόρος στον επικό άθλο
Ο Σάββας Γεωργίου δεν αντιμετώπισε μόνος του τις δοκιμασίες του υπερατλαντικού ταξιδιού. Στον άθλο του 1956 είχε για βοηθό τη σύζυγό του Σου, μια 22χρονη Αμερικανίδα που παρά την έλλειψη ιδιαίτερων γνώσεων και εμπειρίας στην ιστιοπλοΐα, στάθηκε δίπλα στον σύζυγό της σε αυτή την επικίνδυνη περιπέτεια.
Το ζεύγος αντιμετώπισε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, καθώς ο Ατλαντικός το καλοκαίρι του 1956 ήταν ο χειρότερος εκείνης της δεκαετίας. Με καταγεγραμμένα πολλά ναυάγια, ακόμη και μεγάλων επιβατικών πλοίων γραμμής, οι συνθήκες ήταν απαγορευτικές ακόμη και για έμπειρους ναυτικούς με μεγάλα σκάφη.
Η μεγαλύτερη δοκιμασία για τον Σάββα Γεωργίου και τη «Χαρά» ήρθε στη ζώνη του Γκολφ Στριμ, όπου το ζεύγος βρέθηκε αντιμέτωπο με μια φοβερή τρικυμία. Για έξι ολόκληρες ημέρες πάλευαν με τα κύματα, με το μικρό σκάφος να δοκιμάζεται στα όριά του. Η αντοχή του ναυτικού και της συζύγου του, καθώς και η αντοχή της «Χαράς», τελικά αποδείχθηκε ικανή να ξεπεράσει τη φύση.
Στις 28 Ιουλίου του 1956, ο Σάββας Γεωργίου και η Σου έφτασαν στο Γιβραλτάρ, σημαίνοντας την επιτυχή διέλευση του Ατλαντικού. Από εκείνο το σημείο, ο τελικός προορισμός δεν φάνταζε πλέον μακριά. Το ταξίδι συνεχίστηκε στη Μεσόγειο με πρώτο σταθμό την Ιθάκη, στη συνέχεια τη Σαλαμίνα και τέλος τη Μαρίνα Ζέα στον Πειραιά.
Ο άθλος του Σάββα Γεωργίου το 1956 ήταν πραγματικά επικός. Κανείς δεν τον πίστευε ότι θα τα καταφέρει με ένα τόσο μικρό σκάφος σε έναν από τους χειρότερους χρόνους για τη ναυσιπλοΐα στον Ατλαντικό. Εκείνος όμως απέδειξε ότι με θάρρος, αποφασιστικότητα και τεχνική γνώση, ακόμη και τα πιο τολμηρά όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα, αφήνοντας το όνομά του στην ιστορία της ελληνικής ναυτιλίας.
