ΝΙΚΗ: Η βίαιη απολιγνιτοποίηση υπονομεύει το μέλλον της Δυτικής Μακεδονίας

Οι εικόνες από την ανατίναξη και την κατεδάφιση λιγνιτικών υποδομών στη Δυτική Μακεδονία δεν αποτελούν απλώς ένα τεχνικό γεγονός. Συμβολίζουν το οριστικό κλείσιμο ενός μεγάλου κεφαλαίου της παραγωγικής ιστορίας της χώρας και ταυτόχρονα γεννούν εύλογα ερωτήματα για το ενεργειακό μέλλον της Ελλάδας.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα εξακολουθεί να πληρώνει ακριβά την εξάρτησή της από το εισαγόμενο φυσικό αέριο και τις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, εγκαταλείπεται οριστικά ο μοναδικός εγχώριος ενεργειακός πόρος που στήριξε επί δεκαετίες την ηλεκτροπαραγωγή, την ενεργειακή επάρκεια και την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Για ορισμένους, οι εγκαταστάσεις αυτές μπορεί να είναι απλώς παλαιός εξοπλισμός που ολοκλήρωσε τον κύκλο του. Για τους κατοίκους της Δυτικής Μακεδονίας, όμως, αποτελούν μέρος της ταυτότητας, της εργασίας και της ιστορίας του τόπου. Η καταστροφή τους επιβεβαιώνει ότι η κυβέρνηση επέλεξε μια βίαιη απολιγνιτοποίηση χωρίς να διασφαλίσει τις προϋποθέσεις για μια πραγματικά δίκαιη μετάβαση.

Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο η αποξήλωση των παλαιών εγκαταστάσεων. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί υπάρχει τέτοια βιασύνη να εξαφανιστεί κάθε λιγνιτική υποδομή, ακόμη και εκείνη που θα μπορούσε να διατηρηθεί ως στρατηγική ενεργειακή εφεδρεία της χώρας σε περιόδους κρίσης.

Δεν ήταν αρκετό το πρόωρο κλείσιμο των μονάδων. Δεν ήταν αρκετή η απώλεια χιλιάδων άμεσων και έμμεσων θέσεων εργασίας. Δεν ήταν αρκετή η οικονομική συρρίκνωση και η πληθυσμιακή αιμορραγία που βιώνει η περιοχή. Σήμερα επιχειρείται η καταστροφή ακόμη και των υποδομών που θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση για μια μελλοντική επανεκκίνηση της παραγωγικής δραστηριότητας.

Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει: Γιατί καταστρέφονται εγκαταστάσεις που αποτελούν δημόσια περιουσία και στρατηγικό κεφάλαιο της χώρας; Με ποια βεβαιότητα αποκλείεται κάθε μελλοντική αξιοποίησή τους; Ποιος αποφάσισε ότι η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά τον λιγνίτη ως εφεδρικό εργαλείο ενεργειακής ασφάλειας;

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρει ακέραια την ευθύνη για τη βίαιη απολιγνιτοποίηση, χωρίς επαρκή υποκατάσταση της παραγωγικής ισχύος που χάθηκε και χωρίς ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης για τις τοπικές κοινωνίες. Την ίδια στιγμή, άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γερμανία, ακολούθησαν σταδιακή πορεία απεξάρτησης από τον λιγνίτη, δίνοντας χρόνο στις τοπικές οικονομίες να προσαρμοστούν και διατηρώντας εναλλακτικές επιλογές για την ενεργειακή τους ασφάλεια.

Στην Ελλάδα, αντίθετα, οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών επέλεξαν να παραδώσουν την ενεργειακή πολιτική στις επιταγές της αγοράς και των διεθνών σχεδιασμών, αδιαφορώντας για τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Το αποτέλεσμα είναι μια Δυτική Μακεδονία που βλέπει το παραγωγικό της μοντέλο να καταρρέει, χωρίς να έχει λάβει τις αναπτυξιακές προοπτικές που της υποσχέθηκαν.

Οι κάτοικοι της περιοχής δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν δικαιοσύνη. Ζητούν ανάπτυξη. Ζητούν πραγματικές και βιώσιμες θέσεις εργασίας. Ζητούν να μην εγκαταλειφθεί ο τόπος τους στο περιθώριο.

Η ΝΙΚΗ ζητά να διατηρηθούν σε λειτουργία οι λιγνιτικές μονάδες που μπορούν να συμβάλουν στην ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, να αυξηθεί η συμμετοχή τους στο ενεργειακό μείγμα όπου αυτό είναι αναγκαίο, να εκπονηθεί ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ενεργειακής επάρκειας με γνώμονα τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και να προβλεφθεί η διατήρηση κρίσιμων λιγνιτικών υποδομών ως στρατηγικής εφεδρείας.

Η ανατίναξη των λιγνιτικών εγκαταστάσεων δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Αφορά το μέλλον. Και αν συνεχιστεί αυτή η πολιτική, δεν θα ανατινάζονται μόνο εργοστάσια. Θα ανατινάζονται οι τελευταίες ελπίδες μιας ολόκληρης περιφέρειας να παραμείνει ζωντανή και παραγωγική.