Μικρασία 1922: Τα φώτα των σπιτιών ανάβουν για τις ψυχές των αδικοχαμένων
Μια συμβολική πρωτοβουλία μνήμης για τη Μικρασιατική Γενοκτονία – «Δεν ξεχνώ» το μήνυμα της Ένωσης Βουρλιωτών Μικράς Ασίας
Με ένα αναμμένο φως έξω από κάθε σπίτι, οι απόγονοι των Μικρασιατών καλούνται να τιμήσουν τη μνήμη των προγόνων τους, ανήμερα της 14ης Σεπτεμβρίου, Ημέρας Μνήμης της Μικρασιατικής Γενοκτονίας.
Η πρωτοβουλία, που προτείνει και στηρίζει η Ένωση Βουρλιωτών Μικράς Ασίας, έχει ως στόχο να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη των Ελλήνων της Μικράς Ασίας που χάθηκαν ή ξεριζώθηκαν κατά τα γεγονότα του 1922.
«Όλα τα εξωτερικά φώτα των σπιτιών μας αναμμένα»
Το μήνυμα της Ένωσης καλεί τις οικογένειες να αφήσουν αναμμένα τα εξωτερικά φώτα των σπιτιών τους όλη τη νύχτα, από το βράδυ της 14ης Σεπτεμβρίου έως το πρωί της επόμενης ημέρας.
«Βγες από τώρα και άναψέ τα. Να μην ξεχαστείς. Έτσι, για τις ψυχές των παππούδων μας…», αναφέρεται στο κείμενο της πρωτοβουλίας.
Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, «δεν είναι ξόδεμα αυτό· ξόδι είναι», υπογραμμίζοντας τον συμβολισμό της πράξης ως ελάχιστου φόρου τιμής στους αδικοχαμένους.
Η μνήμη της Σμύρνης
Στο κείμενο γίνεται αναφορά στη φωτιά της Σμύρνης και στη μεγάλη καταστροφή του 1922, ενώ υπενθυμίζεται ότι η ημερομηνία μνήμης καθιερώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων με το νέο ημερολόγιο.
Η Ένωση Βουρλιωτών Μικράς Ασίας αναφέρει ότι το έθιμο προτάθηκε από τον Σύλλογο «ΡΙΖΕΣ» Μικρασιατών Χαλανδρίου και εκφράζει την ελπίδα να ακολουθήσουν την πρωτοβουλία και άλλοι πολίτες σε όλη τη χώρα.
Η σχετική ανάρτηση, που αναδημοσιεύεται από το enosivourlioton.gr, αναδεικνύει τη σημασία της συλλογικής μνήμης και της διατήρησης της ιστορικής συνείδησης από γενιά σε γενιά.
«Για τους δικούς μας και τους δικούς σας… Δεν ξεχνώ»
Το μήνυμα κλείνει με μια προσωπική αναφορά στους προγόνους, αλλά και σε όλους εκείνους που έφυγαν χωρίς να ξεχαστούν:
«Για όλους τους προηγούμενους λοιπόν που έφυγαν, αλλά δεν ξεχάστηκαν και όλους τους υπόλοιπους, που έρχονται και θα είναι εδώ, ακόμα κι όταν εμείς θα είμαστε οι Προπάτορές τους».
Και καταλήγει με δύο λέξεις που συνοψίζουν το νόημα της πρωτοβουλίας:
«Για τους δικούς μας και τους δικούς σας… ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ».
