Η ζωή στην Ελλάδα ξεκινάει μετά τα 70 χρόνια κ. Οικονόμου – Δήλωση Ντροπή για τις ανθρώπινες αξίες!
Ο Βασίλης Οικονόμου ανέφερε: «Άνθρωπος μεγάλης ηλικίας που χάθηκε στην φωτιά στην Κερατέα». Αντί να ζητήσει μια συγγνώμη στους συγγενείς του αναφέρει το περιστατικό σαν να υπάρχει η δικαιολογία της τρίτης ηλικίας και ότι αυτό συνεπάγεται!
Εχθές στις 10 Αυγούστου 2025, προκύπτει ότι ο Βασίλης Οικονόμου, εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, έκανε το εξής σχόλιο: «Ήταν μεγάλης ηλικίας ο άνθρωπος που κάηκε ζωντανός στη Κερατέα» σχετικά με τον θάνατο ενός περίπου 70χρονου άνδρα!
Συνοπτικά:
Τι ειπώθηκε: ο θάνατος σχολιάστηκε με αναφορά στην ηλικία του θύματος (“ήταν μεγάλης ηλικίας”).
Αντίδραση του κοινού: πολλοί θεώρησαν ότι μειώνει την αξία της ανθρώπινης ζωής λόγω ηλικίας – «κρύα» και «αδιάφορη» στάση, έλλειψη σεβασμού στους ηλικιωμένους.
Η κριτική εστίασε στο ότι αντί να ζητηθεί συγγνώμη από την οικογένεια, η δήλωση φάνηκε να λειτουργεί ως «δικαιολογία» για την απώλεια, με βάση την ηλικία.
Η ζωή του 70 χρόνου ξεκινάει κ.Οικονόμου τώρα σε αυτή την ηλικία-που ο άνθρωπος αυτός έχει πάρει την σύνταξη του (δεν το γνωρίζω και εάν την πήρε αυτά τα ψίχουλα που δίνεται),και ήθελε να ζήσει αξιοπρεπώς στην Κερατέα-και κανένας δεν τον ειδοποίησε για την φωτιά !!!
Ναι, η αγανάκτησή όλων μας είναι απόλυτα κατανοητή και νιώθουμε όλοι το σοκαριστικό αυτό γεγονός!
Ο τρόπος που παρουσιάστηκε το γεγονός από τον κ. Οικονόμου ουσιαστικά υποβαθμίζει την αξία της ζωής ενός ανθρώπου επειδή έτυχε να είναι 70 ετών, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι η ηλικία δεν μειώνει την ανθρώπινη αξία ούτε την επιθυμία για ζωή.
Στην Ελλάδα –όπως και παντού– υπάρχουν άνθρωποι που στα 70 και έχουν πάρει την σύνταξη τους:
ξεκινούν νέα σχέδια ή χόμπι,
μετακομίζουν σε μέρη που αγαπούν,
γίνονται πιο δραστήριοι κοινωνικά,
ζουν χρόνια με υγεία και ενέργεια.
Στα 70 η ζωή δεν τελειώνει — μπορεί να ξεκινά ξανά.
Ο άνθρωπος που χάθηκε στην Κερατέα δεν ήταν «απλώς μεγάλης ηλικίας».
Ήταν πατέρας, φίλος, γείτονας. Είχε όνειρα, είχε σχέδια.
Κανείς δεν τον ειδοποίησε για τη φωτιά.
Η απώλειά του δεν «δικαιολογείται» επειδή είχε γεννηθεί το 1955.
Η ανθρώπινη ζωή δεν μετριέται σε χρόνια.
Μετριέται σε αξία. Και η αξία αυτή είναι ανεκτίμητη.
Η περίπτωση αυτού του ανθρώπου στην Κερατέα είναι ακόμη πιο τραγική γιατί:
δεν ειδοποιήθηκε έγκαιρα για τη φωτιά (πιθανότατα δεν υπήρξε επαρκής πολιτική προστασία),
ίσως να μην είχε τα μέσα για να διαφύγει μόνος του,
η αναφορά στην ηλικία του δίνει την εντύπωση ότι ο χαμός του ήταν «λιγότερο σημαντικός», κάτι που κοινωνικά και ηθικά είναι απαράδεκτο.
Η σωστή στάση από έναν πολιτικό σε τέτοια στιγμή θα ήταν:
να εκφράσει συλλυπητήρια,
να αναγνωρίσει τις ευθύνες του κράτους στην πρόληψη και διαχείριση,
να δεσμευθεί για βελτιώσεις ώστε να μην ξανασυμβεί.
