Η αλήθεια για Δημοτικά Τέλη, Ανταποδοτικότητα & Κοινωνικό Πρόσημο (Άρθρο του Πολύδωρου Συρίγου)

Η φράση «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» δεν είναι σύνθημα.
Είναι πολιτική παραδοχή ευθύνης.
Και κυρίως, είναι η αρχή της ειλικρίνειας.
Οι αυξήσεις στα ανταποδοτικά δημοτικά τέλη δεν είναι ούτε πολιτική ευκολία ούτε ιδεολογική επιλογή. Είναι το αποτέλεσμα μιας συσσωρευμένης πραγματικότητας, την οποία κανείς δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει χωρίς να οδηγήσει τον Δήμο σε λειτουργική κατάρρευση.

Τι σημαίνει «ανταποδοτικά τέλη» – και τι δεν σημαίνει

Τα δημοτικά τέλη δεν είναι φόρος
Είναι ανταποδοτική εισφορά.
Αυτό σημαίνει ότι:

• Κάθε ευρώ που εισπράττεται επιστρέφει υποχρεωτικά σε υπηρεσίες:
  καθαριότητα, φωτισμό, ύδρευση, συντήρηση δικτύων, προσωπικό πρώτης γραμμής.
  Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για άλλες πολιτικές σκοπιμότητες.
  Αν τα τέλη δεν καλύπτουν το κόστος, ο Δήμος παρανομεί ή καταρρέει.
  Η επιλογή μη αύξησης τελών από Δήμους στο παρελθόν δεν συνοδεύτηκε από ισόποση μείωση κόστους.
  Απλώς μετατέθηκε το πρόβλημα στο μέλλον.
  Και το μέλλον είναι τώρα.
  Το πραγματικό κόστος λειτουργίας δεν είναι θεωρία – είναι λογαριασμοί
  Τα τελευταία χρόνια:
• Το ενεργειακό κόστος έχει αυξηθεί δραματικά
• Τα καύσιμα, τα υλικά, η συντήρηση και τα ανταλλακτικά έχουν πολλαπλασιαστεί
• Οι μισθοί προσωπικού καθαριότητας και ύδρευσης έχουν αναπροσαρμοστεί (και ορθά)
• Οι απαιτήσεις περιβαλλοντικής συμμόρφωσης είναι αυστηρότερες
  Η επιλογή ειναι ξεκάθαρη:

1. Ή αυξάνεις ελεγχόμενα τα τέλη
2. Ή καταρρέουν οι υπηρεσίες
   Δεν υπάρχει τρίτη επιλογή.
   Το κοινωνικό πρόσημο δεν είναι σύνθημα – είναι στόχευση
   Οι αυξήσεις δεν έχουν οριζόντιο χαρακτήρα κοινωνικής αδικίας όταν:

• Συνοδεύονται από κοινωνικά τιμολόγια
• Προβλέπουν εξαιρέσεις για ευάλωτες ομάδες
• Ανακατανέμουν βάρη από την κατανάλωση και όχι από την ιδιοκτησία
• Χρηματοδοτούν συγκεκριμένες ανταποδοτικές δαπάνες
  Κοινωνικό πρόσημο σημαίνει:

Να πληρώνει περισσότερο όποιος καταναλώνει περισσότερο
και να προστατεύεται εκείνος που πραγματικά δεν αντέχει
Όχι γενική «μηδενική αύξηση» που τελικά αδικεί τους αδύναμους, γιατί οδηγεί σε διάλυση των υπηρεσιών που αυτοί έχουν περισσότερο ανάγκη.
Η ειλικρίνεια ως πολιτική πράξη
Είναι εύκολο να πεις:
«Δεν αυξάνω τίποτα»
Είναι δύσκολο να πεις:
«Η πραγματικότητα δεν βγαίνει – και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε»
Οι αυξήσεις δεν είναι γιορτή.
Δεν είναι πανηγύρι.
Δεν είναι πολιτικό κέρδος.
Είναι αναγκαία διορθωτική κίνησηγια να συνεχίσει ο Δήμος:

• να έχει νερό
• να έχει καθαριότητα
• να έχει φωτισμό
• να έχει ανθρώπους να δουλεύουν
  Ανταποδοτικές δαπάνες – όχι σπατάλες
  Η δέσμευση είναι σαφής:
  Τα έσοδα από τα τέλη επιστρέφουν εκεί απ’ όπου προέρχονται*
  Σε:
• αναβάθμιση δικτύων
• μείωση απωλειών
• ενεργειακή εξοικονόμηση
• βελτίωση ποιότητας υπηρεσιών
  Όχι σε επικοινωνιακές φιέστες.
  Όχι σε πρόσκαιρη ευφορία.
  Όχι σε πολιτικά πυροτεχνήματα.
  Η κοινωνία δεν χρειάζεται ωραιοποιήσεις.
  Χρειάζεται αλήθεια.
  Και η αλήθεια είναι μία:
  Δυστυχώς επτωχεύσαμεν – αν δεν διορθώσουμε το μοντέλο.
  Οι αυξήσεις δεν είναι τιμωρία.
  Είναι προσπάθεια διάσωσης.
  Με κοινωνικό πρόσημο.
  Με ανταποδοτικότητα.
  Με ευθύνη.
  Γιατί ο χειρότερος λογαριασμός
  δεν είναι ο αυξημένος.
  Είναι ο λογαριασμός της κατάρρευσης.

Πολύδωρος Συρίγος