Αντικρίζοντας το Κάστρο της Σκιάθου «ακούς» τον Παπαδιαμάντη – Έργο αναστήλωσης με χρηματοδότηση ύψους 2.8 εκατ. ευρώ
Υπάρχουν στιγμές που η Ιστορία δεν διαβάζεται — βιώνεται. Στέκεσαι απέναντι από το επιβλητικό Κάστρο της Σκιάθου και σχεδόν αυθόρμητα «ακούς» τη φωνή του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη να αντηχεί πάνω από τον γκρεμό:
«Ο θαλασσόπληκτος βράχος, εδώ που είναι γενικόν το προσκύνημα των κυμάτων, και καθολική η σύναξις όλων των βρυχηθμών των ανέμων».
Με αυτά τα λόγια μάς το υπενθυμίζει σήμερα και το Υπουργείο Πολιτισμού, σε σχετική του ανάρτηση, φωτίζοντας όχι μόνο τη λογοτεχνική, αλλά και τη διαχρονική ιστορική αξία του τόπου.
Το μεγαλύτερο αναστηλωτικό έργο στην ιστορία της Σκιάθου
Στο Κάστρο ολοκληρώνεται το μεγαλύτερο αναστηλωτικό έργο που έγινε ποτέ στη Σκιάθο. Ένα έργο-σταθμός, με χρηματοδότηση ύψους 2.800.000 ευρώ από το ΕΣΠΑ της Περιφέρειας Θεσσαλίας, ενώ οι μελέτες εκπονήθηκαν από τον Δήμο Σκιάθου.
Οι παρεμβάσεις περιλαμβάνουν εργασίες στερέωσης και αποκατάστασης μνημείων, διαμόρφωση διαδρομών για την ασφαλή περιήγηση των επισκεπτών, καθώς και ουσιαστική ανάδειξη του αρχαιολογικού και ιστορικού χαρακτήρα του χώρου. Το Κάστρο, που υπήρξε η καστροπολιτεία των Σκιαθιτών από τον 14ο αιώνα έως την απελευθέρωση, αποκτά ξανά τη θέση που του αρμόζει στον πολιτιστικό χάρτη του Αιγαίου.
Ένας τόπος-σύμβολο για τον Παπαδιαμάντη
Για τη Σκιάθο, το Κάστρο δεν είναι απλώς ένα μεσαιωνικό οχυρό. Είναι τόπος μνήμης, συλλογικής ταυτότητας και πνευματικής αναφοράς. Είναι ο βράχος που σμίλεψε με τις λέξεις του ο Παπαδιαμάντης· η δια βίου πηγή έμπνευσής του· το τοπίο που μεταμορφώθηκε σε λογοτεχνικό σύμπαν.
Η αναστήλωσή του δεν αποτελεί μόνο τεχνικό έργο. Είναι μια πράξη σεβασμού. Μια ιερή υποχρέωση απέναντι στην πολιτιστική κληρονομιά του νησιού και απέναντι στο έργο του μεγάλου Σκιαθίτη λογοτέχνη.
Προστατεύοντας τον τόπο που αγάπησε
Το Κάστρο στέκει ακόμη «θαλασσόπληκτος βράχος», δεχόμενο το προσκύνημα των κυμάτων και των ανέμων. Τώρα, με την ολοκλήρωση του έργου, στέκει και ως σύμβολο ευθύνης: να προστατεύσουμε με σεβασμό τον τόπο που αγάπησε ο Παπαδιαμάντης.
Γιατί η πραγματική τιμή στον συγγραφέα δεν είναι μόνο οι επετειακές αναφορές. Είναι η διατήρηση ζωντανής της γης που τον γέννησε, τον ενέπνευσε και τον έκανε αθάνατο.
