Ενέργεια, παραγωγή & μέλλον: Ο Πέτρος Παπαγεωργίου της ΝΙΚΗΣ βάζει στο τραπέζι το σχέδιο για μια αυτάρκη Ελλάδα
Σε μια εφ’ όλης της ύλης παρέμβαση για τα κρίσιμα ζητήματα της ενέργειας και της παραγωγικής προοπτικής της χώρας, ο Πέτρος Παπαγεωργίου, συντονιστής του Διαρκούς Βουλευτηρίου της ΝΙΚΗΣ, ανέδειξε τις βαθύτερες αιτίες της ενεργειακής ακρίβειας και κατέθεσε ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο προτάσεων για την ενεργειακή αυτάρκεια και την ανασυγκρότηση της ελληνικής παραγωγής.
Μιλώντας στο Ράδιο Ενημέρωση 92,2 και στην εκπομπή «Προς τη Νίκη», υποστήριξε ότι η σημερινή ενεργειακή κρίση δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών. Εστίασε ιδιαίτερα στη «βίαιη απολιγνιτοποίηση», στην άναρχη ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας χωρίς επαρκή αποθήκευση, καθώς και στη λειτουργία του χρηματιστηρίου ενέργειας, το οποίο –όπως σημείωσε– διαμορφώνει υψηλές τιμές εις βάρος των πολιτών.
Όπως εξήγησε, η Ελλάδα προχώρησε ταχύτερα από άλλες χώρες στην εφαρμογή της λεγόμενης «πράσινης μετάβασης», χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει τις απαραίτητες τεχνικές υποδομές. «Πήγαμε κατευθείαν στην παραγωγή ενέργειας από ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά, χωρίς να διασφαλίσουμε την αποθήκευσή της», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι αυτό δημιουργεί αστάθεια στο σύστημα και αυξημένο κόστος.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον ρόλο του λιγνίτη, τον οποίο χαρακτήρισε «εθνικό καύσιμο» που επί δεκαετίες στήριξε την ενεργειακή αυτονομία της χώρας. Κατά την άποψή του, η εγκατάλειψή του αύξησε την εξάρτηση από εισαγόμενες μορφές ενέργειας, όπως το φυσικό αέριο και το LNG, καθιστώντας την Ελλάδα ευάλωτη στις διεθνείς εξελίξεις.
Παράλληλα, άσκησε κριτική στο υφιστάμενο μοντέλο της αγοράς ενέργειας, επισημαίνοντας ότι η τιμή καθορίζεται από την ακριβότερη μονάδα παραγωγής, με αποτέλεσμα να επιβαρύνονται οι καταναλωτές ακόμη και όταν υπάρχει φθηνότερη ενέργεια στο σύστημα. Έκανε λόγο για ανάγκη επανεξέτασης του πλαισίου, με στόχο τη μείωση του κόστους για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.
Στο ζήτημα της πράσινης ανάπτυξης, ο κ. Παπαγεωργίου δεν αρνήθηκε την ύπαρξη κλιματικών μεταβολών, ωστόσο εξέφρασε επιφυλάξεις για τον τρόπο που –όπως είπε– αξιοποιείται πολιτικά η συζήτηση γύρω από την κλιματική αλλαγή. Υπογράμμισε ότι η ενεργειακή πολιτική πρέπει να υπηρετεί πρώτα το εθνικό συμφέρον και να διασφαλίζει την αυτάρκεια της χώρας.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε στη μονάδα «Πτολεμαΐδα 5», την οποία χαρακτήρισε σημαντική επένδυση που μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ της αντλησιοταμίευσης ως μεθόδου αποθήκευσης, εκφράζοντας όμως επιφυλάξεις για τη χρήση λιγνιτικών πεδίων, καθώς –όπως σημείωσε– υπάρχει κίνδυνος υποβάθμισης των αποθεμάτων.
Σημαντικό μέρος της τοποθέτησής του αφιερώθηκε και στο ζήτημα των μεγάλων data centers, για τα οποία εξέφρασε έντονο προβληματισμό λόγω της υψηλής ενεργειακής κατανάλωσης και των ευρύτερων επιπτώσεων τους. Έθεσε το ερώτημα αν η ενέργεια της χώρας πρέπει να κατευθύνεται σε τέτοιες χρήσεις ή να στηρίζει την πραγματική οικονομία και την παραγωγή.
Πέρα από την ενέργεια, ο Πέτρος Παπαγεωργίου ανέδειξε την ανάγκη παραγωγικής ανασυγκρότησης της Ελλάδας, απορρίπτοντας την αντίληψη ότι η χώρα δεν μπορεί να αναπτύξει βιομηχανία και τεχνολογία. Όπως σημείωσε, η σύγχρονη τεχνολογία δίνει τη δυνατότητα για παραγωγή υψηλής προστιθέμενης αξίας, αρκεί να υπάρξει το κατάλληλο πλαίσιο.
Κεντρικό ρόλο σε αυτή την προσπάθεια αποδίδει στην τεχνική εκπαίδευση και την καινοτομία, επισημαίνοντας την ανάγκη στήριξης των νέων επιστημόνων και δημιουργίας ευκαιριών ώστε να παραμείνουν και να δημιουργήσουν στην Ελλάδα. Αναφέρθηκε σε επιτυχημένα παραδείγματα του εξωτερικού, όπως οι πανεπιστημιακές spin-off επιχειρήσεις, που συνδέουν την έρευνα με την παραγωγή.
Κλείνοντας, έστειλε ένα σαφές μήνυμα για το μέλλον της χώρας: «Η επιστημονική γνώση δεν πρέπει να πεθαίνει μαζί με τον άνθρωπο. Πρέπει να μεταδίδεται και να γίνεται εργαλείο προόδου για την πατρίδα».
Η πρόταση που παρουσιάζει η ΝΙΚΗ, όπως αποτυπώθηκε μέσα από τη συνέντευξη, εστιάζει σε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης: με ενεργειακή αυτάρκεια, αξιοποίηση των εγχώριων πόρων, ισχυρή παραγωγική βάση και γνώση που παραμένει και αξιοποιείται στον τόπο.
