Ο Στρατηγός Δημήτρης Καμπισιούλης της ΝΙΚΗΣ για τα ευτράπελα… του δρόμου & της συμπεριφοράς μας
Ένα περιστατικό της καθημερινότητας στους ελληνικούς δρόμους χρησιμοποίησε ως αφορμή για έναν ευρύτερο προβληματισμό σχετικά με τη συμπεριφορά των πολιτών ο Υποστράτηγος ε.α. Δημήτρης Καμπισιούλης, στέλεχος του Δημοκρατικού Πατριωτικού Κινήματος ΝΙΚΗ.
Σε ανάρτησή του, ο κ. Καμπισιούλης περιγράφει μια χαρακτηριστική εικόνα που –όπως σημειώνει– συναντά κανείς συχνά στην Ελλάδα: έναν δρόμο διπλής κατεύθυνσης, με εμφανή διασταύρωση, όπου ένα αυτοκίνητο βρίσκεται παράνομα σταθμευμένο ακριβώς μπροστά, δυσκολεύοντας την κυκλοφορία.
«Αυτός ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης και βλέπετε και τη διασταύρωση. Το μαύρο αυτοκίνητο μπροστά είναι… σταθμευμένο. Ναι, στην Ελλάδα φτάνεις μπροστά σε μία διασταύρωση και βλέπεις μπροστά σου ένα… αυτοκίνητο», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει, το ζήτημα δεν περιορίζεται σε μια απλή τροχαία παράβαση. Αντιθέτως, το περιστατικό αυτό, κατά τον ίδιο, αποτυπώνει μια βαθύτερη νοοτροπία αδιαφορίας για τον συνάνθρωπο και τους κανόνες.
«Γιατί το αναρτώ; Γιατί αυτή η συμπεριφορά μας φταίει για την κατάντια και την ηθική και αξιακή παρακμή», επισημαίνει, σχολιάζοντας ότι ο οδηγός πιθανότατα σκέφτηκε: «Έλα μωρέ, ας περνάνε από δίπλα για καμιά ώρα», καθώς –όπως αναφέρει– το όχημα έμεινε στο σημείο περίπου τόση ώρα.
Ο Υποστράτηγος ε.α. εκφράζει την άποψη ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές, όσο μικρές κι αν φαίνονται, συνθέτουν μια ευρύτερη στάση ατομισμού που επηρεάζει συνολικά την κοινωνία.
«Και αν νομίζετε πως αυτό είναι ένα πταίσμα, δεν συμφωνώ καθόλου. Διότι αυτή η φιλοτομαρίστικη συμπεριφορά είναι που κατέστρεψε τη χώρα», τονίζει, φέρνοντας ως παράδειγμα αντίστοιχες νοοτροπίες που εκφράζονται σε διάφορους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής.
Όπως αναφέρει, η ίδια λογική αποτυπώνεται και σε φράσεις όπως: «Και τι έγινε που θα ψηφίσω αυτόν, το ρουσφέτι να είναι καλά», «και τι έγινε που δεν κάνω παιδιά, τι με νοιάζει εμένα», ή «και τι έγινε που θα φύγω στο εξωτερικό, σιγά μην μείνω εδώ».
«Το τομάρι μας να είναι καλά και η πατρίδα… ποια πατρίδα;», καταλήγει χαρακτηριστικά, θέτοντας το ζήτημα της συλλογικής ευθύνης.
Σε υστερόγραφό του, ο κ. Καμπισιούλης αναφέρεται και στον ρόλο της Τροχαίας, σημειώνοντας πως δεν θα πρέπει να της αποδίδονται εύκολα ευθύνες για τέτοιες καταστάσεις.
«Μην γράψει κανείς για την Τροχαία. Λαμπάδα να ανάψουμε. Αν βγει τροχαίος παγανιά για να γράψει κάθε παράβαση, εκτιμώ πως κάθε δύο λεπτά θα κόβει κλήσεις», αναφέρει, απαριθμώντας παραβάσεις όπως χρήση κινητού κατά την οδήγηση, μη χρήση ζώνης ή κράνους, υπερβολική ταχύτητα, παραβίαση κόκκινου σηματοδότη, στάση με αλάρμ στον δρόμο ή στάθμευση σε στάσεις λεωφορείων.
«Διαχείριση κάνουν οι άνθρωποι και πολύ καλά κάνουν», καταλήγει.
